The Trade Language and Its Concepts of the Qur’an

Abstract

The Qur’an does not only regards trade as mundane activity but also promises rewards similar to prayers and worships. From this point of view, we can state that the Qur’an uses a language of trade (win-loss) about after death subjects. Everyone’s good or bad acts are written in their own account book. To be faithful is most profitable capital, to accept the aim of the prophet is the largest after death investment, to sell goods and lives to Allah is like a covenant with the Lord. After death scales is similar to shopping scale in world, the doomsday is similar to the account to be paid for the purchase, deed book is similar to account book, account that cannot be paid are similar to bankrupt and the Qur’an uses a language of trade in all. In this context, the Qur’an uses words bay’ and ishtirā as trade, shopping. Ajr/saman means a gain on a finished purchase; ribh means profit; dayn means unpaid debt after shopping; khasar and khusrān means loss of trade; rahn means to guarantee the purchase of the goods, the debt held in return; hasāb means amount to be paid after trade; ribā means excess/interest which is not available for any purchase.

Özet

Kur’ân, ticareti sadece maddî ihtiyaçların karşılandığı dünyevî bir faaliyet olarak görmemiş; aynı zamanda uhrevî boyutlarından da söz ederek ona ibadetler için vadedilen mükâfatların benzerini vadetmiştir. Bu noktadan hareketle onun âhiretle ilgili hususlarda da tam bir ticaret (kazanma-kaybetme) dili kullandığını ifade edebiliriz. Herkesin iyi ya da kötü fiilleri kendine ait hesap defterine yazılır. İslâm inancında imanlı olmak en ‘kârlı sermaye’, peygamberin davasını üstlenmek en büyük âhiret yatırımı, mal ve canlarını Allah’a satmak, Rableriyle yaptığı mukavele mesabesindedir. Âhirette kurulacak teraziler, dünyadaki alışveriş terazilerini, din gününde verilecek hesaplar, yine dünyadaki alış veriş sonucunda ödenecek meblağı, amel defterleri, dünyada tutulan veresiye defterlerini, verilemeyecek hesaplar da iflas edip hüsrana uğrayacakların durumlarını vs. izah ederken, Kur’ân bunların hepsinde ticaret dilini kullanmaktadır. Bu bağlamda Kur’ân, alışveriş, alım satım anlamına gelen ticaret, bey‘ ve iştirâ kelimelerini istihdam etmektedir. Ecir/ücret/semen gibi kelimelerle bitmiş bir alışverişte elde edilen kazanç; ribh ile kâr; deyn, ile alışveriş sonrası ödenmeyen borç; hasar ve hüsrân, ticaretin zararla sonuçlanması; rehin, alım satımda alacağı garantilemek için borca karşılık elde tutulan mal; hesâb, ticaret sonrası ödenmesi gereken miktar; ribâ, herhangi bir alışverişte karşılığı bulunmayan fazlalık anlamlarında kullanılan kelimelerdir.