Evaluation of the Transfer Facility as a Tax Planning Tool

Abstract

Tax planning refers to the efforts of the taxpayers to determine the relationship between the taxpayer's possibilities and the required taxes, and to minimize the amount of taxes required to be paid by means of non-contrary initiatives and practices. Taxes are regarded as a cost element in terms of taxpayers. So taxpayers are going to make tax planning by reason of decreasing tax payments and hence tax burdens, raising after-tax revenues, increasing their competitive power in the global competition environment, unregistered economy. In this respect, various methods can be used in our tax laws such as exemptions, exemptions and deductions for discounts, selecting the appropriate depreciation method, rediscounting receivables and debt securities, refunding funds, reserving doubtful receivables. In this context, the transfer institution which is included in the Corporate Tax Law (CTL) can also be used as a tax planning tool. According to article 19/1 of the CTL, the transfer is the transactions carried out by the acquirer over the registered values of the full-fledged taxpayer institutions and as a whole. According to article 9 of the CTL, the losses arising from the commercial activities of the institutions can be deducted from the gains arising in subsequent periods if certain conditions are met. From this point of view, it seems that the transfer facility is one of the tools that can be used in terms of businesses planning to make tax planning. Taxpayers will be able to use this as a tax planning tool because they will have the opportunity to pay less tax by making use of the transfer establishment.

Özet

Vergi planlaması; mükelleflerin imkanlarıyla ödemeleri gereken vergi arasındaki ilişkiyi belirlemeleri, yasalara aykırı olmayan girişim ve uygulamalarıyla ödemeleri gereken vergi tutarını asgariye indirme çabalarını ifade etmektedir. Vergiler, mükellef açısından bir maliyet unsuru olarak değerlendirilebilecek olup, mükellefler vergi ödemelerini ve dolayısıyla vergi yüklerini azaltmak; vergi sonrası gelirlerini artırarak yatırımlara ayırabilecekleri fonları artırmak, küresel rekabet ortamı içinde rekabet güçlerini yükseltmek, kayıt dışı ekonomi gibi nedenlerle vergi planlaması yapma yoluna gitmektedirler. Bu açıdan vergi kanunlarımızda yer alan muaflık, istisna ve indirimlere ilişkin düzenlemeler, uygun amortisman yönteminin seçilmesi, alacak ve borç senetlerinde reeskont uygulaması, yenileme fonu, şüpheli alacak karşılığı ayrılması gibi çeşitli yöntemlerden yararlanılabilmektedir. Bu çerçevede Kurumlar Vergisi Kanunu’nda (KVK) yer alan devir müessesesi de bir vergi planlaması aracı olarak kullanılabilecektir. KVK’nın 19/1. maddesine göre devir, tam mükellef kurumlar arasında kayıtlı değerler üzerinden ve bir bütün halinde devralma suretiyle gerçekleştirilen işlemlerdir. KVK’nın 9. maddesine göre de kurumların ticari faaliyetlerden doğan zararları belli şartların gerçekleşmesi durumunda, sonraki dönemlerde doğan kazançlardan indirilebilmektedir. Bu açıdan devir müessesesinin vergi planlaması yapmak isteyen işletmeler açısından kullanılabilecek araçlardan biri olduğu görülmektedir. Mükellefler devir müessesesinden yararlanarak daha az vergi ödeme imkanına kavuşacakları için bunu bir vergi planlaması aracı olarak kullanabileceklerdir.