The Mediating Role of Entrepreneurship Perceptions on the Relationship Between Self Orientation and Life Satisfaction

Öz-yönelimin Yaşam Tatmini Üzerindeki Etkisinde Girişimcilik Algısının Aracı Rolü

Abstract

The effect of self orientation on the life satisfaction through etrepreneurship is studied in this research. Life satisfaction in other words subejctive wellbeing is defined as the satisfaction level of individuals in their lives. Entrepreneurship which is accepted as to define inovative commercial behaviors is also defined as an important stage of development of individuals by development psychologists. Entrepreneurship includes some behaviours which are indispensable for meeting some requirements of individuals. With temperament and character there are also some other dimensions like experiences whih are affecting orientations of individuals. Self orientation is based on self assessments which are focused on self of individuals. Personal and social requirements determine orientations of individuals and meeting this requirements predicts life satisfactions of individuals and makes them happy. Self orientations of individuals are thought to predict entrepreneurial behaviours of individuals and through this individuals’ life satisfaction will increase as their autonomy requirements are met within frames of self determination theory. The research model is designed with the literature review and 640 university students are composing sample group. SPSS 21 and Process 3.0 are used to conduct mediating tests to analyze relationships among variables. Mediating effect of entrepreneurship is observed according to the test results.

Özet

Bu çalışmada öz-yönelim algısının yaşam tatmini üzerindeki etkisinde girişimcilik algısının aracı rolü incelenmiştir. Yaşam tatmini yada diğer adıyla öznel iyi oluş algısı bireylerin yaşamlarından memnuniyet düzeyi olarak tanımlanmaktadır. Girişimcilik günümüzde yaygın olarak yenilikçi ticari davranışları tanımlamak için kullanılan bir kavram olarak görülürken gelişim psikologları tarafından gelişimin bir önemli bir safhası olarak da tanımlanmaktadır. Girişimcilik bir ihtiyacın giderilmesine yönelik somut davranışları barındırır. Bireylerin mizaç ve karakterleriyle birlikte yaşamış oldukları deneyimlerin yönelimler üzerinde etkili olduğu düşünülmektedir. Özyönelim bireyin karar verme ve davranma sürecinde kendi odaklı değerlendirmeler yapmasını tanımlamak için kullanılan bir kavramdır. Bireylerin yönelimleri bireylerin bireysel ve sosyal ihtiyaçlarını belirlerken bu ihtiyaçların giderilmesi bireylerin yaşam tatmini elde etmelerini ve mutlu olmalarını da sağlayabilir. Öz belirleme kuramı çerçevesinde modellenen araştırmada bireylerin benlik yönelimli olmasının bireyleri girşimciliğe yönlendirebileceği ve girişimcilik davranışları gösterdikçe yaşam tatmini elde edebilecekleri düşünülmektedir. Bu çerçevede yapılan literatür taramasıyla araştırma modeli dizayn edilmiş olup 640 üniversitesi öğrencisi üzerinde yapılandırılmış soru formlarıyla uygulanmıştır. SPSS 21 ve Process 3.0 kullanılarak uygulanan analiz sonuçlarına göre girişimciliğin tam aracılık rolü gözlenmiştir.