Campus Recreation: Investigating the Relationship between Leisure Constraints and Involvement

Kampüs Rekreasyonu: Serbest Zaman Engelleri ve İlgilenimi Arasındaki İlişkinin Araştırılması

Abstract

The aim of this study was to determine the relationship between the factors that may prevent individuals participating in campus recreation activities organized in different branches by the Sakarya University Directorate of Health, Culture and Sport, their leisure involvement levels and the differences between the participants in terms of variables. In the study, field research method and general survey model as the quantitative research methods were used. A total of 230 volunteers, 152 males (X̄age=23.76±5.74) and 78 females (X̄age=22.80±5.10) participated in the study. The Leisure Constraints Scale (LCS) to determine the leisure time barriers of the participants, The Leisure Involvement Scale (LIS) to determine their level of interest, and a questionnaire form to determine demographic characteristics in the last section were used as data collection tools in the study. Independent simple t-test and one-way analysis of variance (One-way ANOVA) were used for the analysis of the data obtained by face-to-face questionnaire technique in order to reveal the differences between variables. The correlation analysis was used to reveal the relationships between variables. Findings revealed a low level positive significant relationship between the sub-dimensions of centrality and identity expression of LIS, and the Lack of partners sub-dimensions of LCS. Consequently, the removal or minimization of the constraints can increase the frequency and involvement levels of individuals in activities. Our result suggest that the university could make practices to increase the level of involvement of individuals in campus life and eliminate the factors that prevent participation and enable individuals to spend efficiently their leisure times.

Özet

Çalışma, Sakarya Üniversitesi Sağlık, Kültür ve Spor Dairesi Başkanlığı tarafından farklı branşlarda düzenlenen kampüs rekreasyon etkinliklerine katılan bireylerin etkinliklere katılımlarında engel oluşturabilecek faktörler ile onların serbest zaman ilgilenim düzeyleri arasındaki ilişkilerin belirlenmesi ve değişkenler açısından katılımcılar arasındaki farklılıkları tespit etmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden, alan araştırması yöntemi ve genel tarama modelinden yararlanılmıştır. Araştırmaya 152 erkek (X̄yaş=23.76±5.74) ve 78 kadın (X̄yaş=22.80±5.10), toplamda 230 kişi gönüllü olarak katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak, katılımcıların serbest zaman engellerini belirlemek için Serbest Zaman Engelleri Ölçeği (SZEÖ), ilgilenim düzeylerini belirmeye yönelik Serbest Zaman İlgilenim Ölçeği (SZİÖ) ve son bölümde ise demografik özellikleri belirlemeye yönelik sorulardan oluşan bir anket formu kullanılmıştır. Yüz yüze anket tekniğiyle elde edilen verilerin analizinde, değişkenler arasında farklılıkları ortaya koymak amacıyla bağımsız gruplar t testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkilerin belirlenmesi amacıyla korelasyon analizinden faydalanılmıştır. Bulgular SZİÖ’nin alt boyutlarından önem verme ve kendini ifade boyutları ile SZEÖ’nin alt boyutlarında arkadaş eksikliği alt boyutu arasında düşük düzeyde pozitif anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. İlgili bulgular ışığında, engellerin ortadan kaldırılması veya minimuma indirilmesi bireylerin faaliyetlere katılım sıklığını ve ilgilenim düzeylerini arttıracağı sonucuna ulaşılmıştır. Üniversitenin bireylere kampüs yaşamı içerisinde onların ilgilenim düzeylerini yükseltecek ve katılama engel teşkil eden faktörleri ortadan kaldırmaya yönelik uygulamalar yapması ve bireylerin serbest zamanlarını verimli biçimde değerlendirmelerine imkan sağlaması gerektiği ifade edilebilir.