The Investigation of the Relationship between University Students’ Levels of Life Quality and Happiness

Üniversite Öğrencilerinin Yaşam Kalitesi ve Mutluluk Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

The purpose of this study is to examine the relationship between unıversıty students’ levels of life quality and happiness. The research group is composed of 439 volunteer students randomly selected at Bartın University School of Physical Education and Sports. It is a descriptive study about the research case. As a data collection tool, the personal information form of candidates, "Whoqol-Bref (TR) Quality of Life Scale" and "Short Form of Oxford Happiness Scale" were applied. In the analysis of the data, descriptive statistical techniques; frequency, percentage, mean and standard deviation values were obtained. In addition, Correlation test and t-Test were used for statistical techniques. According to findings, 155 of the participants are women, 284 are men. When the quality of life and happiness levels of university students were compared, no significant difference was found p>0,05. In contrast, when the relationship between happiness with quality of life sub-dimensions of research group is examined according to the results of correlation test, in the subscales of physical health [r =,260; p<0,00], general health [r =,327; p <0,00], psychological [r =,315; p<0,00] and environmental [r =,327; p<0,00] a low level of positive relationship; in the social relations subscale [r =,381; p<0,00] an intermediate level positive meaningful relationship was found. As a result; it was determined that as the level of quality of life of participants increased, happiness level also increased.

Özet

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin yaşam kalitesi ve mutluluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırma grubunu Bartın Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunda öğrenim gören ve tesadüfi yolla seçilen 439 gönüllü öğrenci oluşturmaktadır. Araştırma durum tespitine yönelik betimsel bir çalışmadır. Veri toplama aracı olarak adaylara ait kişisel bilgi formu, “Whoqol-Bref(TR) Yaşam Kalitesi Ölçeği” ve “Oxford Mutluluk Ölçeği Kısa Formu” uygulanmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistiksel tekniklerden; frekans, yüzde, ortalama ve standart sapma değerleri elde edilmiştir. Ayrıca istatistiksel tekniklerden Korelasyon testi ve t-Testi kullanılmıştır. Bulgulara göre katılımcıların 155’i kadın, 284’ü erkektir. Üniversite öğrencilerinin yaşam kalitesi ve mutluluk düzeyleri karşılaştırıldığında anlamlı bir farklılık bulunamamıştır p>0,05. Buna karşılık Korelasyon testi sonuçlarına göre araştırma grubunun yaşam kalitesi alt boyutları ile mutluluk arasındaki ilişkisi incelendiğinde bedensel sağlık [r=,260; p<0,00], genel sağlık [r=,327; p<0,00], psikolojik [r=,315; p<0,00] ve çevresel [r=,327; p<0,00] alt boyutlarında düşük düzeyde pozitif bir ilişki; sosyal ilişkiler [r=,381; p<0,00] alt boyutunda istatistiksel olarak orta düzeyde pozitif anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Sonuç olarak; katılımcıların yaşam kalite düzeyleri arttıkça mutluluk seviyesinin de arttığı tespit edilmiştir.