New heritages' and the sustainable development strategies in international conventions

"Yeni Miras"lar ve uluslararası sözleşmelerde sürdürülebilir kalkınma stratejileri

Abstract

In recent years, conventions on culture and heritage have been proposing comprehensive solutions that also include global concepts. Among these, sustainable development has been in the front line. The aim of this article is to analyse the sustainable development strategies that bring together the concept of culture and heritage in the 10th year of the Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage. The approaches towards concepts such as heritage, safeguarding, sustainability, culture, cul- tural heritage has been on the United Nations and European Commissions agenda and interpreted in various ways in past decades. These concepts are continuously redefined in political, social and daily life. Examining them by reviewing international conventions will help to reinterpret them and also increase their visibility. It will also enlighten the visibility of the differences among the conventions. This article focuses on the approaches of the concept of holistic safeguarding and sustainability that are in connection with cultural heritage. In this context, the article discusses how the intangible cultural heritage, as one of the new heritages, is perceived by the international society and what the strategies of the management of this perception are. While studying this, the Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage has been taken as a central element with reference to other conventions. In this framework, the Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage (Paris, 2003), Convention on the Protection and Promotion of the Diversity of Cultural Expressions (Paris, 2005) and The Faro Convention on the Value of Cultural Heritage for Society (Faro, 2005) has been compared in terms of their theoretical and practical approaches to the concept of sustainable development. Evaluating the connection of these texts, all of which point out cultural heritage and sustainable development allows us to study the road map of a global cultural policy.

Özet

Son yıllarda kültür ve mirasla ilgili sözleşmeler küresel kavramları da içine alan kapsayıcı çözüm önerileri sunmaktadırlar. Bunlar arasında sürdürülebilir kalkınma, ön plana çıkan kavramlardan biridir. Bu makalede hedeflenen, Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesinin 10. yılında kültür ve miras kavramlarını yan yana getiren uluslararası sözleşmelerde sürdürülebilir kalkınma stratejile- rini analiz etmektir. Miras, koruma, sürdürülebilirlik, kültür ve kültürel miras gibi kavramlara getiri- len yaklaşımlar geçtiğimiz on yıllarda yeniden gündeme gelerek farklı açılardan yorumlanmıştır. Gerek siyasi gerek toplumsal, gerekse gündelik yaşamda sürekli biçim değiştiren bu kavramları uluslararası sözleşmeleri inceleyerek yeniden yorumlamak hem sözleşmeler arasındaki nüansların görünürlüğünü artırır hem de sürdürülebilir kalkınma stratejilerinde uygulanan kültür politikalarının belirlenme süreç- lerini aydınlatır. Makalede söz konusu sözleşmelerin bütünsel koruma ve sürdürülebilirlik kavramları- na yaklaşımlarının somut olmayan kültürel mirasla birlikte düşünülebilecek yönlerine odaklanılmıştır. Bu bağlamda makalede yeni sözleşmelerden birinde tanımlanmış olan somut olmayan kültürel mirasın uluslararası toplum tarafından algılanış biçimi ve bu algının yönetilme stratejileri tartışılmıştır. Bunu yaparken merkeze Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi konulmuştur. Bu çerçevede, Somut Olmayan Kültürel Mirasın Korunması Sözleşmesi (Paris, 2003), Kültürel İfadelerin Çeşitliliğinin Korunması ve Geliştirilmesi Sözleşmesi (Paris, 2005) ve Toplum İçin Kültürel Mirasın Değeri Çerçeve Sözleşmesi (Faro, 2005) gibi uluslararası metinler sürdürülebilir kalkınma kavramına teorik ve pratikteki yaklaşımları ile karşılaştırılmıştır. Kültürel miras ve sürdürülebilir kalkınmayı işaret eden bu metinlerin birbirleriyle olan dirsek teması değerlendirilerek küresel kültür politikalarının izlediği yol irdelenmiştir.