Characteristics and Treatment Programmes of Adolescent Sexual Offenders

Abstract

Modern childhood approach provided that juvenile offenders are treated different form adult. This article is given information about theoritical expalanation, characteristics, treatment programmes of adolescent sexual offenders. There are two explanation about causes of juvenile sexual offenders. One of model is Ryan, Lane, Davis ve Lsaac (1987)’s sexual abuse cycle. This model assert that when adolescent meet negative reflections, He has negative self concept then has negative coping strategies. So adolescent is socially isolated then he wants to be powerfull. As a conclusion offence behaviour is occured then adolescent feels negatve feelings so cycle is concluded. Second model is Becker and Kaplan (1988)’s model. According to this model sexual offence occured because of individully characteristics. Several studies thathave described the backgrounds of juvenile male sexual offenders have found an overlap among adolescent sexual offenders, juvenile delinquents, boys from abusive and neglectful families, and socially isolated boys. As a conclusion of these explanation, many treatment programs for juveniles who have commited sex offences can be developed such as multi systemic treatment and cognitive –behavioral technics conducted in groups.

Özet

Modern çocukluk anlayışı suça sürüklenençocukların yetişkinlerden ayrı “çocuk” olarak muamelegörmelerini sağlamıştır. Bu makalede cinsel suçasürüklenen çocuklarla ilgili teorik açıklamalar, çocuklarınkarakteristik özellikleri ve tedavi programları konusundabilgi verilmiştir. Çocukların cinsel suça sürüklenmesininnedenine ilişkin bugüne kadar literatürde iki modelbelirlenmiştir. Bu modellerden biri Ryan, Lane, Davis veLsaac (1987)’ın cinsel istismar döngüsüdür. Bu model,ergenin kendisine yönelik negatif tepkilerle karşılaştığızaman negatif benlik imajı geliştirdiğini böylece sağlıksızbaş etme stratejilerinin arttığını iddia etmektedir. Negatifbenlik imajı aynı zamanda diğer kişilere karşı negatifreaksiyona yol açmaktadır. Bu durumdan kendisinikorumak için adölesan, sosyal olarak yalnızlaşır vekontrollü ya da güçlü olmadığı duygusunu kompanseetmek için fantezilere başlar. Sonuç olarak cinsel suçdavranışı ortaya çıkar, cinsel suç ise negatif benlikimajına ve reddedilme düşüncesine yol açar vegörüldüğü gibi döngü tamamlanır. İkinci model iseBecker ve Kaplan (1988)modelidir. Bu modele görecinsel suç bireysel karakteristiklerin birkombinasyonundan ortaya çıkmaktadır. Örneğin;sosyal becerinin olmayışı ve cinsel olmayan bir sapmaöyküsü, aile ilişkilerini kapsayan aile değişkenleri vesosyal-çevresel değişkenler örneğin sosyal izalosyonve antisosyal davranış ilk cinsel suçun oluşumuna yolaçabilmektedir. Bu açıklamalar ergenlere yönelik tedaviprogramlarında multi sistemik tedavi ve sosyal becerieğitim programlarının gelişmesinde etkili olmuştur.