Journals / TroyAcademy / 2017 / Cilt: 2 - Sayı: 4
The EU-NATO Relations in the Post-Cold War Security Context
- Journal
- TroyAcademy
- Pages
- 103–116
- DOI
- —
Abstract
This article aims to analyze the EU-NATO relations in the post-Cold War security context in order to find out whether the two interlocking organizations cohabitate or separate. The first part of the article discusses the evolution of EU-NATO relations in the post-Cold War era. The second part analyzes the resolution of the main obstacle for the finalization of the security arrangement between EU and NATO, which would enable the EU to use NATO assets and capabilities through Berlin Plus arrangement. The third part examines the first EU-led military operation with recourse to NATO assets, Operation Concordia (2003). This article concludes that evolving and dynamic nature of the EU and NATO relations do not allow us to give a clear answer to whether the EU and NATO cohabitate or separate. The answer to this question is closely dependent on the political will of major powers to overcome obstacles for effective EU-NATO relationship. However, given the insecure environment of the post-Cold War era and new security challenges like global terrorism, proliferation of weapons of mass destruction, it can be argued that EU and NATO should strive for cohabiting and working together in a complementary and harmonious way to tackle with these challenges.
Özet
Bu makale, Soğuk Savaş sonrası güvenlik ortamında aralarında sıkı bir bağ bulunan AB ile NATO arasındaki ilişkiyi analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu çerçevede makale iki örgütün gelecekte bir arada varolmaya devam mı edeceği yoksa ayrı yollara mı gideceği sorusuna cevap aramaktadır. Makalenin ilk bölümü Soğuk Savaş sonrası dönemde AB-NATO ilişkilerinin gelişimini incelenmektedir. İkinci bölümde AB’nin kendi yürüttüğü operasyonlarda NATO imkan ve kabiliyetlerini kullanmasına olanak sağlayacak olan AB-NATO arasındaki düzenlemenin Berlin Artı güvenlik düzenlemesi ile nasıl çözüldüğü incelenmektedir. Üçüncü bölümde ise Berlin Artı düzenlemesinin ilk uygulaması olan AB’nin Makedonya’da yürüttüğü Concordia Operasyonu (2003) incelenmektedir. Sonuç olarak, AB ile NATO arasındaki ilişkinin sürekli gelişen dinamik doğası, AB ile NATO’nun gelecekte bir arada varolmaya devam mı edeceği yoksa ayrı yollara mı gideceği sorusuna net bir cevap vermemizi zorlaştırmaktadır. Bu, daha çok etkin bir AB-NATO ilişkisi kurulmasının önündeki engellerin ortadan kaldırılmasına yönelik başat güçlerin siyasi iradesine bağlı görünmektedir. Ancak, Soğuk Savaş sonrası dönemin güvensiz ve belirsiz ortamı ve küresel terörizm ve kitle imha silahlarının yayılması gibi yeni tehditler gözönüne alındığında iki örgütün bu tehditlerle başa çıkmak için birbirlerini tamamlayan şekilde ve uyum içinde çalışarak bir arada var olmaya devam etme mecburiyetinde olduklarını iddia edebiliriz.