PRENATAL ATTACHMENT IN PREGNANT WOMEN AFTER INFERTILITY TREATMENT

Oya KAVLAK, Endam ÇETİNKAYA, Figen KAZANKAYA, Sayime MISIRLI, Belgin İYİK AKSAKAL

Abstract

Aim: This research has been planned as descriptive in order to analyze the level of maternal-infant attachment in the pregnancies that comprise as a result of infertility treatment.Method: All the women who are hospitalized in the Clinic of IVF and obstetrics, and became pregnant in the wake of infertility treatment have composed the population of this research. Any sample selections haven’t been conducted in there search. 133 pregnant women who became pregnant as a result of infertility treatment, haven’t had any alive children and anomaly in fetus, haven’t taken any psychiatric diagnoses, can communicate with and admitted to participate into there search have been included in the scope of the research. For gathering the data of the research, Pregnant Description Form and Prenatal Attachment Inventory has been utilized. In the evaluation of the research data, SPSS 21.0 package program has been used and the number-percentage and average of it towards descriptive analysis, student t test, one way anova test and bonferroni test in comparison has been used.Results: It has been found that there is a statistically significant difference between the PBE point averages of the pregnant and their gestational trimesters, and the difference stems from the pregnants in these condand third trimesters. Conclusion: It has been concluded that the fetus number of women doesn’t influence the level of attachment in pregnancy, and prenatal attachment point average go down as the gestational week.

Özet

Amaç: Bu çalışma, infertilite tedavisi sonucu oluşan gebeliklerde anne-bebek bağlanma düzeyini incelemek amacıyla tanımlayıcı olarak planlanmıştır. Yöntem: Araştırmanın evrenini tüp bebek ve obstetrikliniğinde yatan, infertilite tedavisi sonucu gebe kalan tüm kadınlar oluşturmuştur. Araştırmada örneklem seçimine gidilmemiştir. İnfertilite tedavisi sonucu gebe kalmış, daha önce yaşayan çocuğu olmayan, fetüste anomalisi olmayan, herhangi bir psikiyatrik tanı almayan, iletişim kurulabilen ve araştırmaya katılmayı kabul eden 133 gebe kadın araştırma kapsamına alınmıştır. Verilerin toplanmasında “Gebe Tanıtım Formu” ve “Prenatal Bağlanma Envanteri (PBE)” kullanılmıştır. Araştırmanın verilerinin değerlendirilmesinde SPSS21.0 programı kullanılmış, tanımlayıcı analizlere yönelik sayı yüzde ve ortalama dağılımları, karşılaştırmalara yönelikstudent t test, one way anova test ve bonferroni testi kullanılmıştır. Bulgular: Gebelerin PBE puan ortalamalarıyla gebelik trimestırları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu, farkın da ikinci ve üçüncü trimestırdaki gebelerden kaynaklandığı bulunmuştur. Sonuç: Gebelikte, kadınların fetüs sayısının bağlanma düzeyini etkilemediği,prenatal bağlanma puan ortalamalarının gebelik haftası artıkça düştüğü sonucuna varılmıştır.