Kronik Engelli Çocuğa Sahip Annelerde Vücut Algısı, Depresyon Düzeyi Ve Yaşam Memnuniyeti Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Özet

Bu çalışma, engelli çocuğa sahip annelerde vücut algısı, depresyon düzeyi ve yaşam memnuniyeti arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla planlanmıştır. Çalışmaya 62 kronik engelli çocuğa sahip anne katılmıştır. Bireylerin demografik bilgileri alındıktan sonra, depresyon düzeyini belirlemek için Beck Depresyon Skalası, vücut algısını için Vücut Algısı Ölçeği ve yaşam memnuniyetini için ise Yaşam Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Çalışmaya katılan bireylerin yaş ortalaması 40.08±8.09 yıldı. Yapılan korelasyon analizinde, kronik engelli çocuğa sahip annelerde depresyon ile vücut algısı arasında pozitif yönde ve depresyon ile yaşam memnuniyeti arasında negatif yönde ilişki bulunmuştur. (p<0.05). Vücut algısı ile yaşam memnuniyeti arasında bir ilişki bulunamamıştır (p>0.05). Çalışmanın sonunda, engelli çocuk annelerinin yaşam memnuniyetleri ile depresyon düzeyi arasında ilişkinin olduğu, fakat yaşam memnuniyeti ile vücut algısı arasında ilişkinin olmadığı tespit edilmiştir. Engelli çocuk annelerinde yaşanabilecek olumsuzluklar annede beden algısında bozulma ve yaşam kalitesinde azalmaya da neden olabilmektedir. Engelli çocuğa sahip annelere yararlı olacak gerekli yardım ve hizmet almaları için teşvik edilmelidir.