EFFICACY OF ELECTROMYOGRAPHY BIOFEEDBACK WITH RELAXATION TRAINING ON PAIN, DISABILITE AND QUALITY OF LIFE IN CHRONIC NECK PAIN

KRONİK BOYUN AĞRISINDA ELEKTROMYOGRAFİ BİOFEEDBACK İLE RELAKSASYON EĞİTİMİNİN AĞRI, DİSABİLİTE VE DEPRESYON ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Abstract

Purpose: The aim of this study was to compare the effect of classical physiotherapy program in patients with chronic neck pain , in addition to relaxation training with electromyography biofeedback on pain, muscle activation level, activity limitation and depression levels. Methods: In addition to classical physiotherapy program (Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation, ultrasound, hot pack and home exercise), Group 1 ((n = 20, 17 females, 3 males, mean age=44.85 ± 12.51) was treated with relaxation training with EMG-BF, and only classical physiotherapy program was applied to Group 2 (n = 20, 15 female, 5 male, mean age=43.84 ± 12.33). The treatment applied five days a week for four weeks. Visual Analogue Scale , goniometric measurements (flexion, extension, right and left lateral flexion and rotations), superficial electromyography biofeedback, Neck Disability Index and Beck Depression Scale were used to measure the activation levels of upper trapezius muscle before and after treatment. Results: There was a decrease in pain and increase all movement range of joint motion after treatment in both groups (p=0.00). In the muscle activation level, there was a significant improvement on the left trapezoid in both groups (p=0.005), but in the first group only the right trapezius muscle showed improvement (p=0.003). There was a decrease in the scores of disability (p=0.012) and depression (p=0.001). Conclusion: After treatment, improvement was seen in both groups. But Grup 1 was found to be more effective in pain, range of motion, activity limit and depression level. It has been concluded that the relaxation training with electromyography biofeedback will provide more effective treatment results by adding classical physiotherapy programs in clinics.

Özet

Amaç: Kronik boyun ağrısı olan bireylerde klasik fizyoterapi programı ve buna ek olarak uygulanan Elektromyografi Biofeedback ile gevşeme eğitiminin; ağrı, kas aktivasyon düzeyi, aktivite limitasyonu ve depresyon düzeyleri üzerindeki etkisini kıyaslamaktır. Yöntem: Çalışmada Grup 1’e (n=20, 17 kadın,3 erkek, yaş ortalaması= 44,85 ±12,51) klasik fizyoterapiye (Transkutanöz Elektrik Sinir Stimulasyonu, ultrason, hotpack ve ev egzersizi) ek olarak Elektromyografi Biofeedback ile gevşeme eğitimi, Grup 2’ye (n=20, 15 kadın, 5 erkek, yaş ortalaması=43,84±12,33) ise sadece klasik fizyoterapi programı uygulandı. Tedavi haftada beş gün, dört hafta yapıldı. Bireylere tedavi öncesi ve sonrasında Vizüel Analog Skala, gonyometrik ölçümler (fleksiyon, ekstansiyon, sağa ve sola lateral fleksiyon ve rotasyonlar), yüzeyel Elektromyografi Biofeedback, Boyun Özürlülük Sorgulama Anketi ve Beck Depresyon Ölçeği uygulandı. Sonuçlar: Tedavi sonrasında her iki grupta ağrının azaldığı ve tüm yönlerde eklem hareket açıklığının arttığı görüldü (p=0,00). Her iki grupta sol üst trapez kasında kas aktivasyon düzeyinin azaldığı (p=0,005), birinci grupta sadece sağ üst trapez kasında azalma olduğu görüldü (p=0,003). Özürlülük anketi (p=0,012) ve Beck Depresyon (p=0,001) skorlarında azalma belirtildi. Tartışma: Elde edilen sonuçlar, her iki grupta da gelişme olduğu görüldü. Ancak Grup 1’de ağrı, eklem hareket açıklığı, aktivite limitasyonu ve depresyon düzeyinde ki gelişmelerin daha fazla olduğuna işaret etmektedir. Burdan yola çıkarak, Elektromyografi Biofeedback ile gevşeme eğitiminin kliniklerde klasik fizyoterapi programına eklenmesi ile daha etkili tedavi sonuçlarının elde edilebileceği görüşüne varılmıştır.