Şekerotu (Stevia rebaudiana Bertoni) ve Melisa (Melissa officinalis L.)'nın Farklı Sıcaklık ve CO2 Konsantrasyonlarına Tepkilerinin Araştırılması

Özet

Sanayileşmeye ve yerleşim bölgelerinden çıkan sera gazlarına bağlı olarak çevre hızla büyük miktarda kirlenmekte ve küresel boyutta sorunlar giderek artmaktadır. Özellikle sera gazları içerisinde ve küresel ısınmada önemli payı olan CO2 ve buna bağlı olarak artan sıcaklık bitkiler açısından da bazı olumlu ve olumsuz özellikleri ortaya çıkarmaktadır. Günümüzde insan sağlığı açısından önemli rolü bulunan ve tıbbi - aromatik bitkiler içerinde yer alan Melissa officinalis L. (Melisa, Oğulotu) ve Stevia rebaudiana Bertoni (şekerotu) bitkilerinin değişik CO2 konsantrasyonlara ve değişik sıcaklıklara olan tepkilerini belirlemek amacıyla çalışmalar İnönü Üniversitesi, Ziraat Fakültesi’nde bulunan tam otomasyonlu 4 odalı serada yürütülmüştür. Denemeler farklı sıcaklık (26 0C/16 0C, 29 0C/19 0C, 32 0C/22 0C, 35 0C/25 0C) ve farklı CO2 (400 ppm, 600 ppm, 800 ppm, 1000 ppm) konsantrasyonlarında 4 tekerrürlü olarak tesadüf parselleri deneme desenine göre yapılmıştır. Çalışmalar sonucunda şekerotu ve melisa bitkilerinde en yüksek G-max (maksimum çimlenme oranı) değeri 400 ppm CO2 ve 26 0C/16 0C sıcaklıktan elde edilmiştir. Şeker otu ve melisa’nın bitki boyu, yaş ağırlık, kuru ağırlık, kök boyu, kök yaş ağırlığı ve kök kuru ağırlıklarında en düşük değerler 400 ppm CO2 ve 26 0C/16 0C sıcaklık değerlerinden alınırken, en yüksek veriler 1000 ppm CO2 ve 35 0C/25 0C sıcaklık derecelerinden elde edilmiştir.