NOMADIC CULTURE IN TURKEY

Abstract

The nomadic Turks, who are called Türkmen or Yörük, have brought a new perspective to the nomadism. These communities, who had to migrate seasonally in winters and summers, had an opportunity to find a shelter in the Ottoman Empire, Great Seljuk, Tukey Seljuk and the Republic of Turkey. In order to Turkify the places which were generally conquested until the Republic of Turkey was founded, these communities were forced to live a sedentary life with an increased urbanization in the Republic of Turkey. Tribes who did not choose a settled life had a limited area to maintain their nomadic lives. Today, we can see that the nomads, who still carry thousands of years of rooted cultures, are a cultural heritage in terms of their practices about marriages, activities for babies, and the ceremonies for the dead ones. In addition, nomads are also living evidence of the transfer of women's place in the Turkish society.

Özet

Türkmen veya Yörük olarak anılan göçer Türkler, göçebeliğe yeni bir bakış açısı getirmişlerdir. Mecburi göç nedeniyle kış ve yaz olmak üzere mevsimlik göçler yapan bu topluluklar zaman içinde Büyük Selçuklu, Türkiye Selçuklu, Osmanlı Devleti ve Türkiye Cumhuriyeti içinde barınma imkânı bulmuşlardır. Türkiye Cumhuriyeti’ne kadar genel anlamda fetihlerle alınan yerlerin Türkleştirilmesi için yerleşik yaşama geçirilen bu topluluklar Türkiye Cumhuriyeti ile birlikte şehirleşme faaliyetlerinin artması ile zorunlu bir yerleşik yaşama maruz kalmışlardır. Yerleşik yaşamı seçmeyen kabilelerin ise göçer hayatlarını sürdürmek için kullanabilecekleri alanlar oldukça kısıtlanmıştır. Günümüzdeki yaşayışları incelendiğinde halen binlerce yıllık köklü bir kültürün izlerini taşıyan göçerler, kız alıp verme faaliyetleri, bebekler için yapılan uygulamalar, ölüler için yapılan merasimler vb. özel zaman dilimleri/uygulamalar konusunda tam anlamıyla birer kültür mirası olma özelliğindedirler. Ayrıca kadının toplumdaki yerinin Türk milleti açısından aktarımı konusunda da göçerler yaşayan kanıt niteliğindedirler.