The relationship between the componenets of public expenditures and economic growth: An empirical analysis (1980-2010)

Kamu harcamalarının bileşenleri ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki: Ampirik bir analiz (1980-2010)

Abstract

The debate on what is the relationship between the public expenditures and economic growth has taken a long time. In contrast to the most of the relevant empirical studies, starting point of the basic assumption that effect of interest payments which have a significant share in the transfer payments may be different from other transfers, in this study it has been tested that relationship between total public expenditures, current expenditures, public investments, interest payments, other transfers and economic growth. In this study, Engle-Granger co-integration test and Granger causality test had been used within the framework of time series techniques for the period 1980-2010 in Turkey. Accordingly, it is found that all other variables except for interest payments have a long-term relationship with economic growth and that there is a unilateral relationship from current expenditures and total public expenditures to economic growth.

Özet

Kamu harcamaları ile ekonomik büyüme arasında nasıl bir ilişki olduğu tartışması uzun zaman öncesine dayanmaktadır. Konuyla ilgili çoğu ampirik çalışmanın aksine, transfer harcamaları içerisinde önemli bir paya sahip olan borç faiz ödemelerinin etkisinin diğer transfer harcamalarından farklı olabileceği yönündeki temel varsayımdan hareketle bu çalışmada toplam kamu harcamaları, cari harcamalar, yatırım harcamaları, borç faiz ödemeleri ve diğer transfer harcamalarının ekonomik büyüme ile ilişkisi test edilmiştir. Bu çalışmada, Türkiye’de 1980-2010 dönemi için zaman serisi teknikleri çerçevesinde Engle- Granger eşbütünleşme testi ve Granger nedensellik testi kullanılmıştır. Buna göre, borç faiz ödemeleri hariç diğer tüm değişkenlerin ekonomik büyüme ile arasında uzun dönemli bir ilişki olduğu ve cari harcamalar ile toplam kamu harcamalarından ekonomik büyümeye doğru tek yönlü bir nedensellik ilişkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır.