Journals / Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 6 - Sayı: 1
WORK LIFE BALANCE IN SOUTHERN EUROPE AND TURKEY: A COMPARATIVE ANALYSIS
- Pages
- 64–88
- DOI
- —
Abstract
In this study, work life balance policies in the Southern European countries and in Turkey, which is regarded as similar to these countries in terms of welfare regime, are reviewed. In this context, the regulations of Spain, Italy, Greece and Turkey within the scope of child care services, parental leave and flexible working are analyzed in a legal dimension as well as comparatively with the help of some macro data concerning these countries. It is determined that the level of policies aimed at facilitating work life balance in these countries are similar and these work life balance practices fall behind the practices of other welfare regimes. On the other hand, although some policy practices have accelerated in recent years due to the harmonization efforts with European Union and demographic changes like low fertility and population aging, it is understood that these are not on the desired level. It is revealed that although Turkey falls behind these countries in some areas it shares similar trends with them regarding work life balance policies.
Özet
Bu çalışmada, Güney Avrupa ülkelerinde ve refah rejimi açısından bu ülkelere benzer olduğu kabul edilen Türkiye’de iş yaşam dengesi politikaları incelenmektedir. Bu doğrultuda, İspanya, İtalya, Yunanistan ve Türkiye’nin çocuk bakım hizmetleri, ebeveyn izni ve esnek çalışma kapsamındaki düzenlemeler hem hukuki boyutuyla ve hem de bu ülkelere ilişkin bazı makro verilerle karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Bu ülkelerde iş yaşam dengesinin sağlanması amacıyla oluşturulan politikaların seviyesinin birbirine benzerlik gösterdiği ve iş yaşam dengesi uygulamalarının diğer refah rejimlerine göre daha geri kaldığı tespit edilmiştir. Öte yandan, son yıllarda Avrupa Birliği’ne uyum çabalarının ve düşük doğurganlık ve nüfusun yaşlanması gibi demografik değişimlerin etkisiyle bazı politika uygulamaları hız kazanmasına rağmen bunların yeterli seviyede olmadığı anlaşılmaktadır. Türkiye’nin iş yaşam dengesi politikalarının, Güney Avrupa ülkelerinden bazı alanlarda daha geride olmakla birlikte, bu ülkelerle benzer bir eğilim içerisinde olduğu sonucuna ulaşılmaktadır.