The Şühûd-Nâme Epistle Of Hakîkî

Abstract

The Şühûd-nâme, which was written in 1587-88 in verseby Hakîkî who was the poet and the prosaist under the realm of Sultan Murad III (1545-1595), means “a book or epistle describing the divine manifestations and declaring the world of meaning” in a sufi sense. The author, whose biographical sources and works are understood to be in relation to thesufi movement based on reproach discussed the existence and unity of God, his beauty and glory attributes, the concept of unity of existence the spiritual journey course of the disciple, the wisdom of turning away from the sins, the virtues of those who are on the right path, the characteristics of the hypocrites, etc. in his Şühûd-nâme. The author, ho expresses these issues, occasionally confirmsthe subjects he tells through the quotations from the verses and hadiths. Quoting the poems of the poets such as Kaygusuz Ahmed Sârbân, Nasîmî, and Refî‘î, the author also presents exemplary pieces from Yazıcıoğlu's Muhammediyyah.In the introduction part of this work, after focusing briefly on the Turkish-Islamic cultureliterature, whatever known about Hakîkî's life and works will be expressed. Subsequent to this part, the above-mentioned work of the poet, the Şühûd-nâme, will be introduced, and the form and content of the work will be discussed.

Özet

Sultan III. Murad (1545-1595) devri, şair ve nâsiri Hakîkî tarafından 1587-88 senesinde manzum olarak kaleme alınan Şühûd-nâme, tasavvufî anlamda “ilâhî tecellîleri anlatan, âlem-i mânâyı beyan eden kitap veya risale” anlamına gelir. Biyografik kaynaklar ve eserlerinde Melâmîlikle münasebeti olduğu anlaşılan yazar, Şühûd-nâme’sinde Allah’ın varlığı ve birliği, O’nun cemâlî ve celâlî sıfatları, vahdet-i vücûd anlayışı, müridin sülûk hâllerini, mâsivâdan yüz çevirmenin hikmetleri, Hak ehli üzere olanların faziletleri, riyâ ehlinin alâmetleri vs. üzerinde durur. Söz konusu mevzuları dile getiren yazar, yer yer âyet ve hadis iktibaslarıyla anlattıklarını teyid etme yoluna gider. Kaygusuz Ahmed Sârbân, Nesîmî, Refî‘î gibi şairlerin manzumelerinden alıntılar yapan yazar, Yazıcıoğlu’nun Muhammediyye’sinden de örnek parçalar sunar.Bu çalışmanın giriş bölümünde kısaca Türk-İslâm kültürü-edebiyatı üzerinde durulduktan sonra Hakîkî’nin hayatına ve eserlerine dair bilinenler ifade edilecektir. Bu kısmın ardından şairin yukarıda mevzu bahis edilen eseri Şühûd-nâme tanıtılacak, eserin şekil ve muhteva hususiyetleri üzerinde durulacaktır.