(RUSSIA AND CEASEFIRE IN KARABAKH CONFLICT)

Abstract

Fierce fighting which became stronger particularly from 1992 inKarabakh conflict has been ended since May 1994 with the CeasefireAgreement. Although this agreement in fact did not stop the fire, but eachtime when ceasefire violations intensified, quality, validity of this agreementand the possibility whether current situation leads to the war or not hasbeen questioned. Especially August 2008 events showed the reality thatother conflicts in post-Soviet area indeed “have not been frozen” and moresystematic initiatives needs to be taken in order to solve conflicts. In thiscontext there was a term when a lot of efforts were made for the solution ofKarabakh conflict. However when these initiatives were not given seriousconsequences combining with other factors in April 2016 violent clashes wereinevitable in the frontline. After these clashes which resulted in a new ceasefireagreement only after Russia’s mediation, intensification of peace talks cameback to agenda and it was stressed out that ceasefire must be maintained. Inthis article, the role of the ceasefire agreement in terms of resolving conflict andthe role of Russia in the process and durability of ceasefire will be evaluated

Özet

Karabağ sorununda özellikle 1992 yılından itibaren şiddetlenen savaşa1994 Mayısından itibaren Ateşkes Anlaşması ile son verilmiştir. Fakat buanlaşma aslında ateşi hiç kesmemiş, ayrıca her defa ateşkes ihlalleriyoğunlaştığı zaman bu ateşkes anlaşmasının niteliği, geçerliği ve mevcutdurumun bir savaşa yol açıp açmayacağı ihtimali sorgulanmıştır. ÖzellikleAğustos 2008’de yaşananlar eski Sovyet coğrafyasındaki diğer sorunlarında aslında “dondurulmuş olmadığı” gerçeğini ve sorunların çözümü içindaha yoğun girişimlere ihtiyaç duyulduğunu gözler önüne sermiştir. Bubağlamda bir dönem Karabağ sorununun çözümü için girişimler deyoğunlaştırılmıştır. Fakat bu girişimlerin de ciddi sonuçlar doğurmamasıdiğer etkenlerle birleşince 2016 yılı Nisan ayında cephe hattında şiddetliçatışmaların yaşanması kaçınılmaz olmuştur. Rusya’nın arabuluculuğusonrasında yeni bir ateşkese dönüş uzlaşmasıyla sonuçlanan buçatışmaların ardından barış görüşmelerinin yoğunlaştırılması yenidengündeme gelmiş ve ateşkesin mutlaka sürdürülmesi gerektiği vurgulanmıştır.Bu makalede ateşkes için genel girişimler, ateşkes anlaşmasının niteliği,ateşkesin elde edilme sürecinde ve devamında Rusya’nın rolüdeğerlendirilmiştir