Effect of Waist Circumference on Mortality and Morbidity in Patients with Acute Coronary Syndrome with St-Segment Elevation

St-Segment Yüksekliği Olan Akut Koroner Sendromlu Hastalarda Bel Çevresinin Mortalite ve Morbidite Üzerine Etkisi

Abstract

Aim: Obesity is a known risk factor for cardiovascular diseases. However, there are also studies showing that increased body mass index is unexpectedly protective in myocardial infarction. More studies are needed to elucidate this situation, known as the obesity paradox. This study was conducted to investigate the relationship between waist circumference and mortality and morbidity in acute ST elevated myocardial infarct (STEMI). Material and Method: This is a prospective and observational study. Patients diagnosed with STEMI on electrocardiography (ECG) were included in the study. Immediately after the exhalation, waist circumference (WC) was measured on a horizontal plane at a point equidistant from the lowest floating rib and the upper border of the iliac crest. The role of waist circumference in the development of mortality and major cardiac events within 1 month was evaluated. Results: A total of 106 patients admitted to the emergency department with STEMI were included in the study. While increased waist circumference was associated with mortality, it was insignificant in terms of major adverse cardiovascular event (MACE) development. Low BMI is significant in terms of decreased mortality and MACE. Conclusions: The use of WC as an indicator of body fat ratio rather than weight in STEMI may be more valuable in the evaluation of mortality and MACE.

Özet

Amaç: Obezite kardiyovasküler hastalıklar için bilinen bir risk faktörüdür. Ancak artan vücut kitle indeksinin miyokard enfarktüsünde beklenmedik şekilde koruyucu olduğunu gösteren çalışmalar da mevcuttur. Obezite paradoksu olarak bilinen bu durumu aydınlatmak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç vardır. Bu çalışma, akut ST yükselmeli miyokard enfarktüsünde (STEMI) bel çevresi ile mortalite ve morbidite arasındaki ilişkiyi araştırmak amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu prospektif ve gözlemsel bir çalışmadır. Elektrokardiyografide STEMI tanısı alan hastalar çalışmaya dahil edildi. Ekshalasyondan hemen sonra, bel çevresi yatay bir düzlemde, en alttaki yüzen kaburgadan ve iliak krestin üst sınırından eşit uzaklıkta bir noktada ölçüldü. Bel çevresinin 1 ay içinde mortalite ve majör kardiyak olayların gelişimindeki rolü değerlendirildi. Bulgular: Acil servise STEMI ile başvuran toplam 106 hasta çalışmaya dahil edildi. Artan bel çevresi mortalite ile ilişkili iken majör anormal kardiyak olay (MAKO) gelişimi açısından önemsizdi. Düşük vücut kitle indeksi, azalmış mortalite ve MAKO açısından önemlidir. Sonuç: STEMI'de vücut ağırlığından ziyade vücut yağ oranının bir göstergesi olan bel çevresinin kullanılması mortalite ve majör kardiyak olayların değerlendirilmesinde daha değerli olabilir.