MERCHANDISE COST WITHIN FINANCIAL REPORTING STANDARD FOR LARGE AND MEDIUM-SIZED ENTITIES (FRS FOR LMES) AND TAX PROCEDURE LAW (TPL)

BÜYÜK VE ORTA BOY İŞLETMELER İÇİN FİNANSAL RAPORLAMA STANDARDI (BOBI FRS) VE VERGİ USUL KANUNU (VUK) KAPSAMINDA TİCARİ MAL MALİYETİ

Abstract

Inventory cost is calculated by non-public interest entities in accordance with two different regulations carried into effect by Tax Procedure Law and Financial Reporting Standards for large and medium-sized entities. Add to this, Financial Reporting Standards for large and medium-sized entities have alternative practices based on maturity. Therefore, different inventory cost and different accounting practice are both in question. The study examines and clarifies these differences with a critical approach. The study is supported with sample solutions and based on written printed sources relating to the topic. Results of sample solutions indicates that diversifying accounting practices depending on maturity conflict with qualified financial information. Because, ignoring interest and non-use of amortized cost method on purchase transaction with short term maturity are both at odds with basic rules of accounting such as accrual basis, matching principle, substance over form.

Özet

Stok maliyetleri kamu yararı içeren kuruluş statüsünde olmayan şirketlerde Vergi Usul Kanunu ile Büyük ve Orta Ölçekli İşletmeler Finansal Raporlama Standardı tarafından getirilen iki farklı düzenlemeye göre hesaplanmaktadır. Buna ilaveten Büyük ve Orta Ölçekli İşletmeler Finansal Raporlama Standardı stok maliyetlerinin hesaplanmasında vade durumuna göre alternatif uygulamalar da öngörmektedir. Dolayısıyla farklı stok maliyetleri ve muhasebe uygulamaları söz konusudur. Çalışma bu farklılıkları eleştirel bir bakış açısıyla inceleyip açıklamayı amaçlamaktadır. Çalışma örnek çözümlerle desteklenmiş ve konu kapsamındaki yazılı kaynaklara dayandırılmıştır. Ticari mal maliyetine ilişkin muhasebe uygulamalarının satın alma vadesine bağlı olarak çeşitlendirilmesi tutarlı ve karşılaştırılabilir ve dolayısıyla nitelikli finansal bilgi üretimi ile çelişmektedir. Çünkü kısa vadeli alımlarda faizin tanımlanmaması ve dolayısıyla itfa edilmiş maliyet yönteminin kullanılmaması muhasebenin tahakkuk, dönemsellik ve özün önceliği gibi temel kavramları ile uyuşmamaktadır.