CONTROL OF DIABETES SYMPTOMS IN PATIENTS WITH TYPE 2 DIABETES MELLITUS

Abstract

This semi-experimental study was conducted to determine the effects of diabetes education on degree of suffering from and symptoms of diabetes in patients with type 2 diabetes mellitus (T2DM). This study was carried out in Muğla Sıtkı Koçman Training and Research Hospital Internal Diseases Clinic. Among the study population of 213 patients, 106 were in the control group and 107 were in the intervention group. A general questionnaire and the revised diabetes symptom checklist scale (DSC-R) were used for data collection. Among the study population, 56.3% were males and 36.2% were between 40 and 54 years of age. Statistically significant differences were found between the control and intervention groups in DSC-R scale and its hypoglycemia, hyperglycemia, psychology, and neurology subscales (p<0.05). According to the results, it was determined that the mean score of the pre-training score was higher than the post-training score. The diabetes education program led to remarkable improvements in “irritability just before a meal” among hypoglycemia subscale, in “very thirsty” among hyperglycemia subscale, in “alternating clear and blurred vision” among ophthalmology subscale, in almost all symptoms among psychology subscale, and in “aching calves when walking” among neurology subscale.

Özet

Araştırma, diyabet eğitiminin Tip II Diyabetes Mellitus (T2DM)’lu hastalarda görülen diyabet belirtileri ve yakınmaları üzerine etkisinin belirlenmesi amacıyla yarı deneysel olarak yapılmıştır. Araştırma Muğla Sıtkı Koçman Hastanesi eğitim ve araştırma hastanesi dahiliye kliniğinde T2DM tanısı ile yatan 213 hasta ile yapılmıştır. Hastaların 106’sı kontrol, 107’si müdahale grubundan oluşmaktadır. Veri toplamada, bir anket formu ve ‘Diyabet Belirtileri Kontrol Listesi Diabetes Symptom Checklist- (DSC-R)’ Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmaya katılan hastaların %56,3’ü erkekti ve %36,2’si 40-54 yaş aralığındaydı.Müdahale ve kontrol grubundaki hastaların ölçümlere göre DSC-R ölçeği ve alt boyutlarından hipoglisemi, hiperglisemi, psikoloji ve nöroloji boyutlarının puan ortalamasının istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık gösterdiği tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuca göre eğitim öncesi ölçümün puan ortalamasının eğitim sonrası ölçüme göre daha yüksek olduğu belirlenmiştir. En fazla farklılık gösteren T2DM belirtisi hipoglisemi alt boyutunda “yemekten önce sinirlilik hali”, hiperglisemi alt boyutunda “Aşırı susama”, oftalmoloji alt boyutunda “bazen net bazen bulanık görme”, Psikoloji alt boyutunda hemen her bir belirtide, nöroloji alt boyutunda ise “yürürken baldırlarda ağrı”dır. T2DM’lu hastalara verilen diyabet eğitiminin hipoglisemi, hiperglisemi, psikoloji ve nöroloji alt boyutları üzerine etkili olduğu belirlenmiştir.