Journals / European Journal of Research in Dentistry / 2018 / Cilt: 2 - Sayı: 2
Fracture resistance of roots obturated by different techniques after the removal of broken instruments
- Pages
- 33–39
- DOI
- —
Abstract
Bu çalışmada kök kanalında kırık aletin ultrasonik veya Masseran kullanılarak çıkarılması sonrası dişin fiziksel dayanıklığının azalması ile değişik kanal dolgu metodlarının dişin direncine etkisi araştırılmıştır. Bu çalışma için 342 adet eğriliği olmayan tek köklü çekilmiş dişler kullanılmıştır.kök kanalları Protaper F1 ile genişletilmiş ve dişler 3 çalışma grubu ve 2 kontrol grubuna ayrılarak kök kanallarında 4mm.lik F2 kanal aleti köklerin kuronal orta veya apikal kısımlarında kırılmış ve daha sonra ultrasonik veya Masseran kit kullanılarak kırık aletler çıkarılmıştır. Daha sonra çalışma grubu 3 ayrı alt gruba ayrılarak dişler lateral kondensasyon,ısıtılmış guta-perka tekniği veya Resilonve Epiphany kanal patı kullanılarak doldurulmuşlardır. Doldurulan dişlerin kırılma dirençleri Instron cihazı kullanılarak incelenmiştir.Daha sonra elde edilen veriler one-way Anova ve Tukey testi kullanılarak istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Çalışmanın bulgularına göre,ultrasonik kullanılan dişler Masseran kullanılan dişlere nazaran kökün apikal ve orta kısımda daha dirençli oldukları görülmüştür(p<0.05),ancak kuronal kısımda ise anlamlı bir farklılık görülmemiştir.(p>0.05).Resilon ile doldurulan dişlerin lateral kondensasyon ile doldurulan dişlerden anlamlı derecede daha dirençli oldukları görülmüştür(p<0.05). Masseran aleti kullanılan ve lateral kondensasyon ile doldurulan dişlerin kökun orta kısmında en az direnç göstermişlerdir (p<0.05). Çalışmanın sonucunda kırık aletin çıkarılması sonucu kökün orta ve apikal kısmında kırık aletin çıkarılması için kullanılan metoda bağlı olarak oldukça zayıfladığı görülmüştür.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, dişlerin kök kanalında farklı bölgelerinde kırılan Ni-Ti eğeler iki farklı yöntem ile çıkarılmış ve değişik kanal dolgu yöntemleri ile doldurularak kırılma dirençleri incelenmiştir.Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada 342 adet tek köklü çekilmiş diş kullanılmıştır. Kuron kısmı kesildikten sonra 13mm boyuna getirilen kanallar ProTaper F1 eğesi ile genişletilmiş ve üç deney grubu ile iki adet kontrol(pozitif ve negatif) grubuna ayrılmışlardır. Pozitif kontrol grubu hariç, diğer gruptaki köklerin kuronal orta veya apikal bölgelerinde 4mm.lik Protaper F2 kanal aleti köklerin kırılmış ve kırılan aletler ultrasonik yöntem veya Masserann Kit kullanılarak çıkartılmıştır. Bunu takiben kök kanaları, lateral kondensasyon, SistemB+Obtura veya Epiphany+Resilon ile doldurulmuşlardır. Daha sonra, dişlerin kırılma dirençleri İnstron cihazı kullanılarak ölçülmüş ve veriler Tek yönlü varyans analizi ve Tukey testi kullanılarak istatiksel olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Alet kırılmayan pozitif kontrol grubu kırık alet çıkarılan bütün deney gruplarından anlamlı derecede daha dirençli bulunmuştur(p<0.05).Kırık aletin çıkarılıp doldurulmayan negatif kontrol grubu, doldurulan diş gruplarından daha az dirençli oldukları görülmüştür. Kökün orta ve apikal 1/3 kısımda ultrasonik yöntem uygulanan dişler Masserann uygulananlardan istatistiksel olarak daha dirençli bulunmuşlardır (p<0.05).ancak kuronalde bu fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmamıştır(p>0.05).Resilon sistem ile doldurulan dişler, lateral kondensasyonla doldurulan dişlerden daha dirençli görülürken, ısıtılmış güta-perka tekniği ile arada istatistksel olarak bir fark görülmemiştir (p>0.05).Orta kısımda Masserann uygulanıp lateral kondensasyon ile doldurulan dişler diğer dolgu tekniklerinden daha az dirençgöstermişlerdir. (p<0.05).Sonuçlar: Kırık alet çıkarma işlemi kılllanılan yöntemede bağlı olarak kökün orta ve apikal kısmında doku kaybına bağlı olarak dişin direncini azaltmaktadır. Resilon dolgu yöntemi kırık alet çıkarma sonrası uygulanabilecek bir dolgu metodudur.