Stability Formula in Tunisia: The Three Trivets

Abstract

The Jasmine Revolution, has brought up influences beyond Tunisia, triggering the continuum called the Arab Spring. Tunisia, unlike countries such as Libya, Egypt and Syria where the process was intensive, the so called “Jasmine Revolution” ended up with a new constitution that reconciles the dynamics of the society in a significant way. What is in the origin of this reconciliation process? Despite the counter-revolution (Egypt), civil war (Syria) and chaos (Libya) that have emerged in other Arab countries, we will see that there are three trivets behind the stability in Tunisia. Multiparty life from indispensable democracy, non-governmental organizations and Muhammad Ghannouchi’s political genius are thought to be more important. Furthermore, Immanuel Wallerstein’s World System Theory and the inability to explain success in Tunisia will be addressed. Our shaped work in this context, the synthesis reached in Tunisia will be the potential model for other countries.

Özet

Yasemin Devrimi, Tunus’un ötesinde etkiler ortaya koymuş, Arap Baharı diye adlandırılan süreci tetiklemiştir. Süreci yoğun şekilde yaşayan Libya, Mısır ve Suriye gibi ülkelerden farklı olarak Tunus, “Yasemin Devrimi” denilen bu baş kaldırıyı toplumdaki dinamikleri önemli oranda uzlaştıran yeni bir anayasayla sonuçlandırmıştır. Bu uzlaşı sürecinin kökeninde ne var? Diğer Arap Ülkelerinde ortaya çıkan karşı devrim(Mısır), iç savaş(Suriye) ve kaos(Libya) ortamına rağmen Tunus’ta istikrarın arkasında üç sacayağının olduğunu göreceğiz. Demokrasinin vazgeçilmezlerinden çok partili hayat, sivil toplum kuruluşları ve de Muhammed Gannuşi’nin siyasi dehası olduğu düşünülmektedir. Ayrıca İmmanuel Wallerstein’in Dünya Sistemi teorisi ile Tunus’taki başarıyı açıklamadaki yetersizliklere değinilecektir. Bu çerçevede şekillenen çalışmamız Tunus’ta varılan sentezin, diğer ülkeler için bir model olma potansiyelini de gündeme getirecektir.