CAUSES OF PRESANTATION AND POSTPONEMENT IN THE QUR’AN

Abstract

One of the most widely used literary style in the Arabic language is the art of presentation (takdîm) and delay (tehir).This study focuses on approaches of scholars of eloquence, syntax and ulumu'l-Qur'an related to art of presentation-delay. At the same time the analysis of this art, its power of expression, its influence in the flow of the sentence and its effect on the understanding the Qur'an examined. Although in dependent studies on the subject not introduced in the first period; a limited number of studies have observed at the Arab world in the recent years. For this reason, we tried to examine the reasons for this art primarily at the level of an article. We have handled the subject according to description of scholars like Sîbawayh, Sîrafî, Khalîl ibn Aḥmad, İbn al-Athir, Badruddin al-Zarkhaşi, al-Jurjânî and Suyûtî. While doing so we have benefited especially classic resources of nahiv and belağat, at the same time commentaries of the Qur'an. In this regard the dictionary and term meaning of presentation-delay, their promoter, their justifications, their varieties and the importance attached to issue by authors of ‘ulûmal-Qur’ân and interpreters (mufassir) are mentioned.

Özet

Arap Dilinde en çok kullanılan edebî üsluplardan biri takdîm-tehir sanatıdır. Bu çalışma, gerek belagat gerek nahiv gerekse ulumu’l-Kur’ân âlimlerinin takdîm-tehir sanatı ile ilgili yaklaşımlarını, onun tahlillerini, ifade gücü ve cümle akışındaki etkisini ele almakta ve bu sanatın Kur’ân’ın anlaşılması noktasındaki etkisini irdelemektedir. İlk dönemlerde konuyla ilgili müstakil çalışmalar ortaya konmamışsa da son dönemlerde Arap âleminde sınırlı sayıda çalışmalar olduğu gözlenmektedir. Bu nedenle öncelikli olarak bir makale düzeyinde bu sanatın gerekçelerini incelemeye çalıştık. Konuyu ele alırken takdîm-tehiri aralarında Sîbeveyh, Sîrafî, Halil b. Ahmed, Diyauddîn İbnu’l-Esîr, Bedruddîn ez-Zerkeşî, Curcânî ve Suyûtî gibi âlimlerin bulunduğu cumhuru ulemânın tanımları doğrultusunda ele aldık. Bunu yaparken klasik nahiv ve belagat kaynakları başta olmak üzere tefsirlerden de istifade ettik. Bu bağlamda takdîm-tehir olgusunun sözlük ve ıstılahî anlamı, gerekçeleri, türleri, ulûmu’l-Kur’ân müelliflerinin ve müfessirlerin konuya verdikleri önem anlatılmıştır.