RHETORICAL DIRECTION OF THE TABARI’S TAFSEER (METAPHOR, ALLEGORY AND SIMILITUTE)

Abstract

Tabari, who gave important works in fields of Hadith, History, Prophetic Biography (Siyer), Islamic Theology (Kalam) and Qira'at (Reading). He reflected his knowledge to his interpretation work named “Câmiü’l-Beyân an Te’vili âyi’l-Kur’ân” that usually evaluated in the narrative interpretation category. In addition, Tabari equips his work with explanations about Arabic language and rhetoric. In this context commentators has come into contact with rhetoric of al-bayān discipline such as similitude, allusion and metaphor. He has endeavored to interpret the Qur'an in the best way and regarded the linguistic features of the Qur'an as its miraculous aspect.

Özet

Hadis, Tarih, Siyer, Kelâm ve Kırâat alanlarında önemli eserlere imza atan Ebû Cafer Muhammed b. Cerîr et-Taberî (ö. 310/923), bu birikimini, genellikle rivayet tefsiri kategorisinde değerlendirilen, “Câmiü’l-Beyân an Te’vili âyi’l-Kur’ân” adlı tefsirine yansıtmıştır. Ayrıca Taberî, söz konusu eserini Arap dili ve belâgati ile ilgili açıklamalarla donatmıştır. Bu bağlamda müfessirimiz, “Beyân” ilminin ‘Teşbîh’, ‘Kinâye’ ve ‘Mecâz’ gibi söz sanatlarına temas etmiştir. Bu çabayı, Kur’ân’ı en iyi şekilde tefsir etme gayesiyle sarf eden Taberî, Kur’ân’ın dilsel özelliklerini onun mucizevi yönü olarak değerlendirmiştir.