Pulmoner Rehabilitation After COVID-19 Infection

Abstract

On March 11, 2020, the World Health Organization (WHO) declared Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) as a pandemic. Fever (83-99%), cough (59-82%), fatigue (44-70%), anorexia (40-84%), shortness of breath (31-40%), myalgia (11-35) occurs in most cases. Most cases with COVID-19 develop only mild (40%) or moderate (40%) disease, while about 15% develop serious illness that requires oxygen support, and 5% have respiratory failure, Acute Respiratory Distress Syndrome (ARDS), acute kidney damage, sepsis, septic shock, thromboembolism and / or multiorgan failure may develop. In a recent study, it was shown that residual abnormalities in chest CT scans and residual glass opacities were the most common pattern in patients with discharge from COVID-19 pneumonia. Liu et al. ın a randomized controlled study conducted with 76 patients over 65 years old with a diagnosis of covidia, 76 showed that pulmonary rehabilitation improved significantly after 6 weeks of pulmonary rehabilitation. It is not clear how much damage or sequelae will remain in patients, since there is not yet sufficient information about the long-term outcomes after the active period of the disease. Pulmonary rehabilitation interventions will be required in the appropriate patient at the appropriate time.

Özet

11 Mart 2020’de Dünya Sağlık Örgütü (WHO), Coronavirus Hastalığı 2019’u (COVID-19) bir salgın olarak ilan etti. Çoğu olguda ateş (%83-99), öksürük (%59-82), yorgunluk (% 44-70), anoreksiya (% 40-84), nefes darlığı (% 31-40), miyalji (11-35) görülür. COVID-19 olan çoğu olguda sadece hafif (%40) veya orta (%40) hastalık geliştirirken, olguların yaklaşık %15’inde oksijen desteği gerektiren ciddi hastalık gelişir ve %5’inde solunum yetmezliği, Akut Respiratuvar Distress Sendromu (ARDS), akut böbrek hasarı, sepsis, septik şok, tromboembolizm ve/veya multiorgan yetmezliği gelişebilir. Yakın tarihli bir çalışmada, COVID-19 pnömonisi geçirmiş taburcu olmuş olgularda göğüs BT taramalarında rezidüel anormalliklerin olduğunu ve zeminde cam opasitelerin en yaygın patern olduğu gösterilmiştir. Liu ve ark. 76 covid tanısı almış 65 yaş üstü olgu ile yaptıkları randomize kontrollü çalışmada 6 haftalık pulmoner rehabilitasyon sonrasında solunum fonksiyonlarının anlamlı olarak geliştiğini göstermiştir. Hastalığın aktif döneminden sonra, henüz uzun dönem sonuçlarına ilişkin yeterli bilgiye sahip olunmadığı için, hastalarda ne ölçüde hasar veya sekel kalacağı net değildir. Uygun hastada, uygun zamanda pulmoner rehabilitasyon girişimleri mutlaka gerekecektir.