Revisiting the Iranian Nuclear Dilemma: A Study of 2002-2009 Developments

İran Nükleer İkilemi: 2002-2009 Arasında Yaşanan Gelişmeler Üzerine Bir Çalışma

Abstract

This study revisits the development of Iran’s nuclear program as progressed under distinct political regimes since August 2002, seeking to demonstrate that the international condemnation of Iranian nuclear ambitions stems from Western antipathy to the perceived nature of the Iranian regime rather than Tehran’s lack of compliance with technical non-proliferation terms. This study will examine the perceived political character of the Iranian regime between 2002-2005 and 2005-2009, with a focus on the correlation between President Ahmadinejad’s 2005 rise to power, and the passage of multiple United Nations Security Council (UNSCR) sanctions regimes invocating UN Charter Chapter VII. When thus viewed in a more comprehensive political context covering periods of progressive and conservative political leadership, the resulting escalation of international diplomatic tensions between 2002-2005 and 2005-2009 appears to indicate a distinctly perceptual rather than material crisis vis-à-vis the international position on the Iranian nuclear program

Özet

Ağustos 2002’den bu yana İran’ın farklı siyasi rejimler dâhilinde gelişen nükleer ikilemini bir kez daha ele alan bu çalışmanın amacı, İran’ın nükleer heveslerine yönelik uluslararası kınamanın, Tahran’ın uluslararası silahsızlanma anlaşmalarına yönelik uzlaşmaz tavrından ziyade Batı’nın İran’daki rejime karşı duyduğu antipatiden kaynaklandığını göstermektir. Çalışma, İran’daki rejimin 2002-2005 ve 2005-2009 yılları arasındaki siyasi karakterinin algılanış şeklini incelerken, Ahmedinejat’ın 2005’te devlet başkanı oluşu ile BM Şartları VII’ye destek niteliğindeki çok sayıda BM Güvenlik Konseyi yaptırım uygulamasının kabulü arasındaki ilinti üzerine yoğunlaşmaktadır. Tüm bunlar saldırgan ve muhafazakâr yönetim dönemlerini de ele alacak şekilde kapsamlı bir siyasi çerçevede incelendiğinde, artan uluslararası diplomatik gerginliğin fiziksel değil algısal bir kriz olduğu görülmektedir.