Sustainable Landscaping with Turfgrasses

Abstract

Turfgrasses are an important component of the landscape adding social, physical, and economic value to our lives. The demand for green space in densely populated urban areas continues to rise. However, the general public where turfgrass exacerbate pressure on available water resources, are prone to develop a negative environmental perception for turfgrass. In general, turf sites of urban cities cause considerable water consumption and therefore is not considered sustainable. But many turfgrass species have the ability to survive for extended periods without water. There are many strategies to reduce irrigation and other management inputs on turfgrasses and hence to alleviate pressure on fresh water resources caused by landscaping. Using native and well adapted grass species may offer sustainable solution. Interest is in the rise among landscape managers for native plants in urban landscaping in recent years. Because of dry summers, limited water, high temperature stress and salinity, it is both expensive and challenging to maintain traditionally used cool-climate grasses not well adapted to Mediterranean region. Therefore, several warm-climate turfgrass species/cultivars were compared for their drought resistance and adaptability to the region. To develop native bermudagrass cultivars, bermudagrass genotypes were collected from the Mediterranean region of Turkey and were characterized for drought tolerance and turf qualities. Results from these studies indicated that several turfgrass species/cultivar and native germplasms offer great potential for use in sustainable urban landscapes in semiarid climates.

Özet

Çim alanlar, sağladıkları sosyal fiziksel ve ekonomik değerlerle peyzaj alanlarının önemli bileşenlerindendir. Yoğun yerleşimlerin yaşandığı kentsel alanlarda yeşil alanlara duyulan ihtiyaç artmaya devam etmektedir. Ancak, çim alanların su kaynakları üzerinde baskı oluşturduğuna dair genel bir kanının varlığı, çim bitkileri üzerinde de negative bir çevresel algının oluşmasına neden olmaktadır. Çim bitkilerinin genellikle su kaybına neden olduğu kanısından dolayı uygun olarak nitelendirilmemektedir. Fakat birçok çim türü bu kanının aksine uzun dönem susuz hayatta kalma yeteneğine sahiptirler. Çim alanların sulama ve diğer yönetim girdilerinin azaltılması ve su kaynakları üzerindeki baskının hafifletilmesi için birçok strateji mevcuttur. Yerel ve adaptasyon kabiliyeti yüksek çim türlerinin kullanılması uygun bir çözüm yolu olarak görülmektedir. Son yıllarda kentsel alanlarda doğal türlerin kullanılması konusunda artan bir ilginin varolduğu bilinmektedir. Sıcak geçen yaz mevsimi, kıt su kaynakları, kuraklık ve tuzluluktan kaynaklanan stres dolayısıyla serin-iklim çim türleri Akdeniz iklimine iyi adapte olamamaktadır. Bu nedenle, Akdeniz bölgesinde kurağa dayanımı ve adaptasyon kabiliyeti yüksek sıcak iklim çim tür/çeşitleri tercih edilmelidir. Yerel Bermuda çimi çeşitlerinin geliştirilmesi için, Türkiye’nin Akdeniz Bölgesi boyunca Bermuda çimi genotipleri toplanmış ve kurağa dayanımları, kaliteleri belirlenmiştir. Bu çalışmalardan elde edilen sonuçlar göstermektedir ki, yarıkurak iklimlerde sürdürülebilir peyzajlar oluşturmak için çok sayıda çim bitkisi türü/çeşidi ve gen kaynaklarının kullanılması büyük potansiyeller sunmaktadır.