Journals / Türklük Bilimi Araştırmaları / 2017 / Sayı: 41
An Analysis on İhsan Oktay Anar’s Novel The Silent in the Context of Historical Metaphysics and Postmodernity
- Journal
- Türklük Bilimi Araştırmaları
- Issue
- 2017 · Sayı: 41
- Pages
- 207–231
- DOI
- —
Abstract
Literary works can be considered as philosophical acts as well as representations of a certain world-view. Twentieth century Turkish fiction witnessed a wide range of quests in terms of the philosophical grounding they originate, the world view they manifest and the world of values they represent. Postmodern tendencies of the post-80’s period contributed to the production of original novels in terms of language, form and content in the millennium. When examined in the context of origin, progress and goal, on one hand, İhsan Oktay Anar’s The Silent (Suskunlar) embodies postmodern elements in its fictional world and it appears to illustrate strong associations with historical metaphysics in its deep structure. His usage of history as a narrative framework, his design of language as an archetypal medium and his setting the plot as closely embedded stories provide sufficient ground to consider The Silent as a postmodern text. On the other hand, attributions to Holy Scriptures (including The Bible and the Qur’an) and the everlasting quest for the ultimate truth open the text to a different kind of reading and bring it closer to metanarratives as well as to historical metaphysics. Thus, The Silent illustrates an example of a postmodern-historical metaphysics.
Özet
Edebî metinler, felsefî bir edim olarak kabul edilebilecekleri gibi, belli bir evren tasavvurunu da beraberlerinde getirirler. Türk romanı yaslandığı felsefî zemin, ortaya koyduğu evren tasavvuru ve temsil ettiği değerler dünyası bakımından yirminci yüzyılda çok farklı arayışlara şahitlik etmiştir. Özellikle 1980 sonrası romanımızda kendisini gösteren postmodern eğilimler, yeni yüzyılla birlikte, dil, biçim ve içerik bakımından özgün romanların yazılmasını da hazırlamıştır. Bu romanlardan İhsan Oktay Anar’ın Suskunlar’ı köken, süreç ve gaye kavramları bakımından incelendiğinde, metnin, kurgusal düzeyde postmoderniteden izler taşıdığı, bununla birlikte derin yapısında tarih metafiziklerine yaklaştığı görülmektedir. Yarattığı tarihsel malzemeyi bir dekor olarak kullanması, dili arkaik bir düzlemde tasarlaması ve öyküleri bir katalizörün dişlilerini andırır biçimde kurgulaması, Suskunlar’ı postmodern bir metne dönüştürmektedir. Diğer yandan, romanda kutsal metinlere yapılan atıflar ve romanın tamamına yayılmış hakikatin (gayenin) peşinden gitme hâli de, onu büyük tarihsel anlatılara ve tarih metafiziklerine yaklaştırmaktadır. Böylece Suskunlar, postmodern bir tarih metafiziği örneği sunmaktadır.