ASSOCIATION BETWEEN AGILITY AND JUMPING PERFORMANCE IN TEAM AND COURT TENNIS

Mehmet YILDIZ, Hamdi ATİK, Ayşe BAYSAL, Gökhan KELEŞ, Özlem KAYAN, Dursun TEKİN

Abstract

The aim of this study was to investigate the association between agility and jumping performance in team and court tennis. Fifty four university students in the different sports branches (20 futsal, 12 volleyball, 12 handball, 10 tennis courts) participated in the study. The athletes’ ages, heights and weights were measured for descriptive statistics. Zig-Zag and T tests were used to determine agility performance, while squat (SS) and counter movement (CMJ) and horizontal jump (HJ) tests were carried out to determine jumping performance. In addition to averages and standard deviations of the data, Pearson correlation analysis was used to determine the relationship between agility and jumping performance. At the end of the study, it was found that there was high negative correlation between only horizontal jump and respectively, zig- zag and T test (r = -0.869, -0.855 p <0.01) in court tennis players; there was high negative correlation between both T test and respectively active, squat and vertical jump ( r = -0.695, -0.789 and -0.805 p <0.01), and between zig-zag test and respectively active, squat and vertical jump (r = -0.759, -0.879 and -0.808 p <0.01) in volleyball players, there was high negative correlation between both T test and respectively active, squat and vertical jump (r= -0,615, -0.623 and -0.760 p<0,01), and between zig-zag test and respectively active, squat and vertical jump (-0.551, -0.443 and -0.613 p<0.01) in futsal players; no significant relationship was found as a result of agility and jumping tests in handball players. It was determined that the relationship between agility and jump performance varies according to the sports branches. It is recommended that plyometric trainings should be regulated according to sports branches.

Özet

Bu çalışmanın amacı, takım sporları ve kort tenisinde sıçrama ve çeviklik ilişkisini araştırmaktır. Çalışmaya farklı branşlarda 54 üniversite öğrencisi (20 salon futbolu, 12 voleybol, 12 hentbol, 10 kort tenisi) katılmıştır. Tanımlayıcı istatistik olarak sporcuların yaş, boy ve kilo değerleri alınmıştır. Çevikliğin belirlenmesi amacıyla T ve zig-zag testi, sıçrama performansının belirlenmesi amacıyla çift bacak aktif, squat ve yatay sıçrama testleri uygulanmıştır. Verilerin ortalama ve standart sapmalarının yanında çeviklik ve sıçrama performansı arasındaki ilişkinin belirlenmesi için Pearson korelasyon analizi uygulanmıştır. Çalışma sonunda kort tenisçilerinde sırasıyla zig-zag ve T testi ile sadece yatay sıçrama arasında negatif yönde yüksek düzeyde (r = -0,869, -0,855 p<0,01), voleybolcularda gerek T testi ile sırasıyla aktif, squat, ve yatay sıçrama arasında (r = -0,695, -0,789 ve -0,805 p<0,01) gerekse de zigzag testi ile sırasıyla aktif, squat, ve yatay sıçrama arasında (r= -0,759, -0,879 ve -0,808 p<0,01) negatif yönde yüksek düzeyde, salon futbolu oyuncularında gerek T testi ile sırasıyla aktif, squat ve yatay sıçramalar arasında negatif yönde orta ve yüksek düzeyde (r= -0,615, -0,623 ve -0,760 p<0,01) zig-zag testi yine sırasıyla aktif, squat ve yatay sıçramalar arasında negatif yönde ve orta düzeyde (r= -0,551, -0,443 ve -0,613 p<0,01) ilişki olduğu tespit edilmişken, hentbolcularda çeviklik ve sıçrama testleri sonucunda herhangi bir anlamlı ilişki tespit edilememiştir. Çeviklik ve sıçrama performansı arasındaki ilişkinin branşlara göre farklılık gösterdiği belirlenmiştir. Çevikliği geliştirmek için yapılan pliometrik çalışmaların spor branşına uygun olarak düzenlenmesi önerilmektedir