ÖZNELERİN GÖZÜNDEN VE DİLİNDEN AİLENİN TOPLUMSAL OLARAK İNŞASINA FENOMENOLOJİK BİR YAKLAŞIM

Özet

Öznenin aile tanımı normlar ya da yasalar ile ifade edilen aile tanımından farklı olabilmekte; bu durum da ailenin araştırma nesnesi olarak kabulünde bir takım sıkıntılar yaratabilmektedir. Bu araştırmada, her özne için farklı bir aile tanımı olabileceği savından hareketle, ailenin temel karakteristiği bireyin yaşadığı gerçek zaman ve mekânda, bireyin öznelere ve nesnelere verdiği anlam üzerine inşa ettiğini göstermek hedeflenmiştir. Araştırmada, öznelerin zaman, mekân, yapmış oldukları olaylar ve geçmişleriyle olan ilişkileri temelinde gelişen, derinliklerdeki anlamı sorgulayan, fenomenolojik bir bakış açısıyla nitel analiz yöntemi kullanılmıştır. Ankara ve İzmir kent ve kırsalından seçilen kırk altı kişiyle yüz yüze mülakat yapılmıştır.Araştırma sonucunda özne merkezli ailenin, bireyin akrabalık sistemi içerisinde, kendi dünya algısı etrafında inşa edildiği; yaş ve medeni durum değişikliklerinin bu sınırların inşasında rol oynadığı; "senin ailen" ve "benim ailem" tanımlarının bireylerin, gündelik hayat deneyimleri ile birlikte sosyal inşa sürecinde "bizim ailemiz" kavramı içerisindeki bireylere dönüştüğü saptanmıştır.