Self-construal, Attachment and Loneliness An investigation on University Students

Benlik Kurgusu, Bağlanma ve Yalnızlık Üniversite Öğrencileri Üzerine Bir İnceleme

Abstract

The purpose of this study is to investigate relationships among attachment, self construal and loneliness. A total of 427 undergraduate university students complated the “Relationship Questionnaire”, “Autonomous-Relational Self in Family Scales” and answered a question on loneliness. For analysing the data Pearson’s product-moment correlations and multiple regression techniques were used. The findings indicated that secure, preoccupied and dismissive attachment styles and relatedness significantly predicted loneliness. Secure, preoccupied and dismissive attachment styles explained 8% and relatedness explained 4% of the variance in loneliness. Results were disccussed based on theories and existing findings and implications for future research presented

Özet

Bu çalışmanın amacı, bağlanma, benlik kurgusu ve yalnızlık arasındaki ilişkilerin incelenmesidir. Toplam 427 lisans öğrencisi “İlişki Ölçekleri Anketini”, “Ailede Özerk-İlişkisel Benlik Ölçeklerini” yanıtlamışlar ve araştırmacılar tarafından hazırlanan yalnızlıkla ilgili bir soruyu cevaplandırmışlardır. Verileri analiz etmek için korelasyon analizi ve regresyon analizi yöntemleri kullanılmıştır. Sonuçlar güvenli, saplantılı ve kaçınmacı bağlanmanın ve ilişkisel benlik kurgusunun yalnızlığı anlamlı düzeyde yordadığını ortaya koymuştur. Güvenli, saplantılı ve kaçınmacı bağlanma yalnızlık değişkenindeki değişimin %8’ini, ilişkisellik %4’ünü açıklamıştır. Sonuçlar kuramlara ve var olan araştırma sonuçlarına dayanarak tartışılmış, bazı öneriler sunulmuştur