Potters of Dharavi-Kumbharwada

Abstract

Today, in Mumbai / India, Dharavi is one of the largest gettos of Asia, there is approx. 1.500 families, which “live” within unimaginably primitive conditions and earn their living through pottery. Here, jammed into a tiny neighbourhood, lives an enormously large ceramic industry. Though relying on traditional basis, the production is entirely oriented to daily want. The main idea that makes this region’s production worth examining is rather than the originality of the end-product, the amazing working system, milieu and conditions. Dharavi pottery offers a “case”, indicating how one customizes the primitive nature of the first encounter of human being with ceramic to certain social structures in our era and should be re-interpreted under varying subtitles.

Özet

Hindistan / Mumbai’de, Asya’nın en büyük varoşlarından biri olan Dharavi’de bugün, hayalleri zorlayacak kadar ilkel koşullarda “yaşayan” ve çömlek yaparak geçimini sürdüren yaklaşık 1500 aile vardır. Burada, daracık bir mahallenin içine sıkışmış dev boyutlarda bir seramik endüstrisi yaşar. Geleneksel temellere dayansa da, yapılan üretim tamamen günün ihtiyaçlarına yöneliktir. Bu bölgenin üretimini incelenmeye değer kılan ise, ortaya çıkan ürünler değil, insanı hayrete düşüren çalışma sistemi, koşulları ve ortamıdır. Böylece Dharavi çömlekçiliği, insanoğlunun seramik ile kurduğu ilk birlikteliğin ilkel doğasının çağımızda belli toplumsal yapılara nasıl uyarlandığının tekrar tekrar incelenmesini gerektiren bir “durum” sunmaktadır.