Journals / Osmanlı Araştırmaları / 2018 / Cilt: 52 - Sayı: 52
A Study on the Symbolic Language Used in Certain Depictions Portraying Suleyman the Magnificent’s Last Military Campaign
- Journal
- Osmanlı Araştırmaları
- Pages
- 1–40
- DOI
- —
Abstract
This study is an analysis of the symbolic language observed in a number of miniatures depicting various events from the last years of Suleyman the Magnificent’s reign (926-974/1520-1566) until the beginning of that of Selim II (974-982/1566- 1574). I will focus especially on the “tree stump motif” seen in the miniature depicting the event of deploying Suleyman the Magnificent’s corpse, attributed to Nakkaş Osman (d. after 1001/1592), found in Feridun Ahmed Bey’s (d. 991/1583) Nüzhet‑i esrârü’l-ahyâr der-ahbâr-ı Sefer-i Sigetvar (Pleasures of the Secrets of Auspicious Men from the News of the Szigetvár Campaign, 976/1569), and in the “senility” portrait of Suleyman the Magnificent attributed to Nigârî (d. 980/1572). The tree stump is recognized as a cult motif that heralds the genealogical continuity of religious and political authority. I will argue that in the above mentioned miniatures, it represents the continuity of the dynasty, and the transfer of dynastic power. The “tree stump motif” and the depictions of nature and of animals in these miniatures were selected to complement the theme depicted and added into the composition to enhance the narrative. There seems to be an obvious interaction among the painter, the poet and the author reflected in the document.
Özet
Bu çalışmada Kanûnî Sultan Süleyman’ın (926-974/1520-1566) saltanatının sonlarından başlayıp, II. Selim’in (974-982/1566-1574) saltanatının başlarına dek uzanan süreç boyunca yaşanan bazı olayların yansıtıldığı bir dizi kitap resminde görülen sembolik dil incelenmiştir. Feridun Ahmed Bey’in (ö. 991/1583) yazdığı 976/1569 tarihli Nüzhet-i esrârü’l-ahyâr der-ahbâr-ı Sefer-i Sigetvar’da Nakkaş Osman (ö. 1001/1592’den sonra) tarafından yapıldığı düşünülen Kanûnî’nin naaşının yola çıkarılmasıyla ilgili tasvirde ve Nigârî’ye (ö. 980/1572) atfedilen Kanûnî’nin “yaşlılık” portresinde görülen “sürgün vermis kesik ağaç gövdesi” motifi çalışmamızın odağındadır. Ağaç gövdesinin soyağacına bağlı olarak dinî ya da siyasî otoritenin sürekliliğini müjdeleyen kült bir motif olduğu bilinmektedir. Bu tasvirlerde de sürgün vermiş kesik ağaç gövdesinin saltanatın devri ve hanedanlığın sürekliliğini temsil eden bir motif olarak kullanıldığı düşünülmektedir. Bu motif ve bazı doğa betimlemeleri ya da hayvan figürleri gibi benzeri ögeler konuyla örtüşecek biçimde seçilmiş ve anlatıma katkı sağlamak için kompozisyona yerleştirilmiştir. Müellif, şair ve nakkaş arasında apaçık bir etkileşim söz konusudur.