Dergiler / Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2020 / Cumhuriyet Armağan Sayısı
Klasik Realizm-Güvenlik İlişkisi Çerçevesinde Türkiye’nin İç Güvenlik Politikaları (1923-1960)
- Sayfa
- 117–128
- DOI
- —
Özet
Devletlerin inşa ettikleri güvenlik kültürü, zamanla sosyal bir gerçeklik haline gelse de değişmesi ve çeşitlenmesi olanaklıdır. Çünkü aktörlerin çıkarları değiştiğinde güvenlik ve tehdit kavramsallaştırmasının da değişmesi beklenmektedir. Türkiye’nin tehdit algıları ve güvenlik politikalarının da dönemsel kırılma noktalarından geçtiğini ifade etmek doğru olacaktır. Türkiye Cumhuriyeti, Osmanlı İmparatorluğu ile sosyal pratikler (etkileşim) yoluyla inşa etmiş bir aktördür. Bu sebeple yeni Türkiye Cumhuriyeti’nin tehdit kavramsallaştırması da Osmanlı Devleti ile olan sosyal etkileşimler sonucu oluşmuştur. Bu çalışmada Türkiye’nin erken cumhuriyet döneminden itibaren güvenlik ajandasında yer alan iç güvenlik tehditleri ve bu tehditlere karşı oluşturulan güvenlik politikaları incelenmiştir. Bu kapsamda devlet arşivlerinde yer alan iç güvenlik içerikli belgelere ulaşılarak, devletin güvenlik politikalarını yansıtan birincil kaynaklar kullanılmıştır. Türkiye’nin güvenlik politikalarındaki içe dönük güvenlik politikalarına zemin hazırlayan faktörler özelinde değerlendirmeler yapılmış ve devletin geleneksel güvenlik pratiklerinde meydana gelen değişimler ele alınmıştır. Sonuç olarak çalışmada, Türkiye’nin varlığına yönelik iç tehdit unsurları ve bu tehditlere karşı geliştirilen iç güvenlik politikalarının realizm teorisi çerçevesinde analizi yapılmıştır.
Abstract
Although the security culture that states have built over time has become a social reality, it is possible to change and diversify. Because when the interests of actors change, the conceptualization of security and threat is expected to change. It will be correct to state that Turkey's threat perceptions and security policy passed the periodic breaking points. Republic of Turkey is an actor who is built through social practices (interactions) with Ottoman Empire. Therefore, the threat conceptualization of the Republic of Turkey was formed interactions with the Ottoman Empire. In this study, Turkey's domestic security threat since the early republican period and security policies created against these threats is explained. In this context, the primary sources reflecting the security policies of the state were used. Factors that affect to domestic security policy in Turkey and the changes in traditional security practices of the state is reviewed. As a result, the internal threat elements to the existence of Turkey is analyzed in the framework of theory of realism.