SAMET AĞAOĞLU’NUN “AHMET SÂİ’NİN KORKUSU”* HİKÂYESİ ÜZERİNE BİR İÇERİK İNCELEMESİ

Özet

Siyasî kimliği kadar edebiyatçılığı ile de tanınan Samet Ağaoğlu (1909-1982), pek çok türde -hatırat,inceleme, gezi yazısı ve hikâye- kalem oynatmış ve başta hikâyeleri olmak üzere ortaya koyduğu eserlerleCumhuriyet Devri Türk Edebiyatı içerisinde adından söz ettirmiş önemli bir yazardır. Büyük Aile (1957)kitabı içerisinde yer alan “Ahmet Sâi’nin Korkusu”, onun tipik karamsar hikâye anlayışını ortaya koymasıbakımından dikkate değer bir mahiyet arz etmektedir. “Ahmet Sâi’nin Korkusu” daha önce Öğretmen Gafur(1953) adlı hikâye kitabında yayımlanan “Ahmet Sâi’nin Vicdan Azabı” başlıklı hikâyenin tamamlanmışyahut genişletilmiş şeklidir. Söz konusu hikâye, hikâyenin aslî şahsı olan Ahmet Sâi’nin ölüm düşüncesi veölüm korkusu etrafında gelişir. Yazar, burada kahramanının korkusunu ve karamsarlığını doğrudan ölümdüşüncesi çerçevesinde sunmaya çalışır. Bu yönüyle Ahmet Sâi, ölümden korkan; fakat bununla birlikteölüm karşısında zaman içinde farklı tepkiler sergileyen bir insandır. Onun tepkileri, ölüm karşısında hususîtavır ortaya koymuş ve bilinçaltında ölüm düşüncesini çözülmesi mümkün olmayan bir mesele hâlinegetirmiş aleladenin dışında bir karakter görüntüsü çizmektedir.İncelemede, Samet Ağaoğlu’nun karamsar ve kötümser yaklaşımı merkeze alınarak Ahmet Sâi ve onunhikâyenin kurgusu içerisinde ölüm düşüncesine yaklaşımı, ölümü algılayışı değerlendirilmeye çalışılacaktır.İncelemenin bütününde, Ahmet Sâi’nin tepkilerini belli bir zaman dilimi içerisindeki değişimi noktasındayorumlamak adına olay örgüsünün ilerleyişi takip edilecektir. Ayrıca verilen örnekleri somutlaştırmakamacıyla sık sık hikâyeden alıntılar sunulacaktır.