TECTONIC UNITS OF ANATOLIA (ASIA MINOR)

Abstract

The first subdivision of the Anatolian mountain ranges into tectonic units was made in 1896 by E. Naumann, and his classification was later developed further by Alpine geologists such as E. Argand (1924), R. Staub (1924, 1928), v. W. Seidlitz (1931) and L. Kober (1931). In this first period the orogenetic belts of Anatolia were divided from north to south into three units, namely: Pontids, Intermediary massifs and Taurids, which were believed to be comparable to units in the Alps. The Pontids were connected to the Alpids by means of High Balkans and Carpathians; and in the same way the Taurus Mountains, by means of Hellenids, to Dinarids.

Özet

Anadolu sıradağlarını tektonik ünitelere ayırma tecrübesi, bilindiği gibi, 1896 da E. Naumann ile başlamış, daha sonra E. Argand (1924), R. Staub (1924, 1928), v. W. Seidlitz (1931), L. Kober (1931, 1942) gibi alp jeologları tarafından geliştirilmiştir. Bu ilk devrede Anadolu'nun orojenik şeritleri, Alpler'e benzetilerek kuzeyden güneye doğru : Pontidler, ara masifler ve Toridler olmak üzere üç üniteye ayrılmış ve bunlardan Pontidler batıya doğru yüksek Balkanlar ve Karpatlar üzerinden Alpidler'e; Toroslar ise, aynı şekilde Helenidler üzerinden Dinaridler'e bağlanmıştır. 1939 da P. Arni (4) ilk defa olarak Anadolu sıradağlarını daha çok sayıda ünitelere ayırma teşebbüsüne girişmiş ve Doğu, Güneydoğu Anadolu hakkındaki jeolojik ve paleontolojik araştırmalarına dayanarak, Anadolu'nun doğu kısmı ile İran'ın batı bölgesindeki dağ şeritlerini birbirleri ile mukayese etmiş, her iki memlekette, tektonik gelişmeleri bakımından benzerlik gösteren üniteleri birleştirmiştir.