Journals / Kilitbahir / 2022 / Sayı: 21
The Origin of the Authority and its Effect on the Fundamentalist Difference. Consensus as a Model.
- Journal
- Kilitbahir
- Issue
- 2022 · Sayı: 21
- Pages
- 1–16
- DOI
- —
Abstract
This study represents one of the attempts aimed at explaining the collateral relations between fundamentalist issues, as it focused on researching the origin of Authority, one of the most important overall evidence for the fundamentalists, which is the consensus. This study included in its outset an explanation of the terms (Authority) and (Consensus) in linguistic and idiomatic terms, followed by mentioning the speech of the fundamentalists in the authority of the consensus, as well as their methods of determining the origin through which the consensus was acquired by describing the authority, analyzing these approaches and determining the evidence on which it was based. This study has also taken care to examine the practical effect of the difference in determining the origin of the authority of consensus, which is the disagreement in two other fundamentalist issues: the first of which is the issue of requiring the number of recurrence in the two compilers. The second is the issue of the consensus of previous nations.
Özet
Bu çalışma, fıkıh usûlüne dair birbiri ile karşılıklı ilişkiye sahip problemleri açıklığa kavuşturmayı amaçlamaktadır. Çalışma, usûlcüler nazarında delillerin en önemlilerinden biri olan icmâ’nın delil delil değerinin kaynağını irdelemektedir. Çalışmanın giriş bölümünde “Hücciyyet/delil” ve “icmâ” terimlerinin lügat ve ıstılah anlamları açıklanmaktadır. Ardından usûlcülerin icmâ’nın delil değeri ile ilgili görüşleri, icmâ’ya delil olma hüviyeti kazandıran kaynağı tanımlarken izledikleri metot, bu metodun tahlili ve dayanak olarak gösterilen delillerin tespiti yapılmaya gayret edilmiştir. Bu araştırmada yine, icmâ’nın bir delil kaynağı olarak tanımlanmasındaki görüş ayrılıklarının uygulamaya etkileri ele alınmaya çalışılmıştır. Bu görüş ayrılıkları usûli meselelerde ortaya çıkmaktadır: Birincisi, icmâ edenlerin tevatür sayısına ulaşmasının şart koşulması; ikincisi ise önceki milletlerin icma etmesi meselesidir.