ST yükselmeli akut miyokard infaktüsü

Abstract

Koroner aterosklerozis önde gelen ölüm nedeni olarak önemli bir toplumsal sağlık sorunudur. İskemiye bağlı miyosit ölümünün kanıtlarının birlikte olduğu klinik tabloya isemiyokard infaktüsü adı verilir. ST elavasyonlu miyokard infaktüsü tanısında hasta öyküsü, EKG ve biyokimyasal belirteçler büyük önem taşır. 20 dakikadan uzun süren boyuna,kollara, çeneye ve epigasrik bölgeye yayılan bir ağrı, EKG' de ST elavasyonunun varlığı ve troponin düzeylerinde yükselme ile tanı konulabilir. Miyokard infaktüsü miyokardial iskemiye bağlıolarak ortaya çıkan hücre ölümünü ifade eden patolojik bir tanımdır. Bu patolojik tanının klinik yansımaları farklılıklar arzetmekte ve klinik görünümleri tablodan tabloya değişiklikgöstermektedir. ST-elavasyonlu miyokard infaktüsü (STEMI) dışında da klinik görünümlerin oluşabildiği göz önüne alındığı düşünülürse öncelikle genel bir miyokard infaktüsü tanımıyapılması gerekmektedir. American College of Cardiology/ American Heart Association/Europan Society of Cardiology/ World Health Foundation (ACC/AHA/ESC/WHF)' nin ortakçalışmaları ile 2007 yılında miyokard infaktüsü aşağıdaki gibi tanımı ifade edilmiştir (Kristian ve ark., 2007). Biyokimyasal kardiyak nekroz belirteçlerinden, özellikle troponin düzeylerinde artışla birlikte iskemik semptomlar elektrokardiyografi (EKG)'de ST-T değişiklikleri, patolojik Q dalgası veya yeni gelişmiş sol dal bloğu, canlı doku kaybının veya bölgesel duvar hareket bozukluğunun bir görüntüleme metodu ile belirlenmesi, iskemiyi düşündürecek semptom, EKG değişikliği veya otopsi bulgularının miyokard infaktüsünü desteklediği ani ölüm veya kardiyak arrest, perkutan koroner girişim (PKG) sonrası troponin düzeylerinin üst sınırın 3 katı, by-pass ameliyatı sonrasında 5 katı yükselmesi, miyokard infaktüsünün patolojik bulgularının bulunması durumudur.