Journals / İstanbul Medipol Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 5 - Sayı: 2
Status of Forces Agreements: Bilateral Experience of the US with Iraq, Japan and South Korea
- Pages
- 157–196
- DOI
- —
Abstract
Status of forces agreements SOFAs are usually concluded when a state sends its troops to a foreign country. SOFAs mostly are bilateral agreements however they might different forms such as “exchange of notes”, or names as in “memorandum of understandings”. Moreover, they might be formulated as multilateral agreements as in the example of NATO SOFA. Status of forces agreements are neither military assistance agreements nor do they necessarily prescribe the mandate of a force. A State’s right to station its forces in another country, which is referred to as ius ad praesentiam, is not prescribed by a SOFA. To the contrary, SOFAs regulate the legal status of the forces while in a receiving State ius in praesentia . This study aims to analyse bilateral experience of the US in terms of status of forces regime with Iraq, Japan and South Korea respectively. This study has been divided into three main sub-topics, each dedicated to one of the aforementioned countries, analysing its bilateral experience with the US
Özet
Kuvvetler statüsü anlaşmaları genellikle bir devlete ait askerî kuvvetler bir başka devlete gönderildiğinde akdedilir. Kuvvetler statüsü anlaşmaları umumiyetle iki taraflı olarak formüle edilseler de çeşitli isim anlaşma muhtırası gibi veya şekillerde nota teatisi gibi yapılabilirler. NATO Kuvvetler Statüsü Anlaşması gibi çok taraflı kuvvetler statüsü anlaşması yapmak da mümkündür. Kuvvetler statüsü anlaşmaları askerî yardım veya müşterek savunma anlaşmaları olmadıkları gibi bir askerî kuvvetin misyonunu tarif etmek mecburiyetinde de değildirler. Kuvvetler statüsü anlaşmaları bir devlete, bir diğer devlet ülkesinde asker bulundurma hakkı ius ad praesentiam tanımak için yapılan andlaşmalardan farklıdırlar. Bilakis, Kuvvetler statüsü anlaşmaları, kabul eden devlet ülkesinde bulunan yabancı devlet askerlerinin hukukî statülerini ius in praesentia belirlemek için akdedilirler. Bu çalışma, Amerika Birleşik Devletleri’nin sırasıyla Irak, Japonya ve Güney Kore ile olan ikili tecrübesini kuvvetler statüsü anlaşmaları bakımından incelemektedir. Bunu yaparken makale, adı geçen devletlerin kuvvetler statüsü anlaşmalarının akdedilmesinin temelini hazırlayan süreçlere de değinmektedir. Çalışma, her biri bahsi geçen devletlerin ABD ile ikili tecrübesine yer veren üç ana başlıkta ele alınmıştır.