Journals / Gazi Mühendislik Bilimleri Dergisi / 2017 / Cilt: 3 - Sayı: 1
Investigation of the Effect of Drill Geometry on Tool Wear and Chip Formation
- Pages
- 11–19
- DOI
- —
Abstract
In this study, the effects of different drill geometries and cutting parameters on tool wear and chip formation forms are evaluated. It has been observed what parameters affect tool wear and chip formation form by making 100 test revolutions for 16 different combinations with different geometry sets and different cutting condition combinations. Experimental studies have used four different geometries, 10mm diameter, two-spindle, helical, solid cementite carbide drill with original two-channel geometry developed with the common two-tool geometry commercially available and GGG 50 spherical graphite cast iron material as workpiece material. For experiment design, a Taguchi Test Design was created with three different control factors of four levels, geometric form of cutter, cutting speed and feed amount. When evaluating the test results, radial wear and outer wear are observed in all tools, but radial wear is generally increased with progressive increase.
Özet
Bu çalışmada, farklı matkap geometrileri ve kesme parametrelerinin takım aşınması ve talaş oluşum formlarına etkisi incelenmiştir. Farklı geometrilere sahip takımlar ve farklı kesme parametreleri ile 16 farklı kombinasyon için 100 deney tekrarı yapılarak hangi parametrenin takım aşınması ve talaş oluşum formuna etki ettiği gözlemlenmiştir. Deneysel çalışmalarda endüstride yaygın olarak kullanılan iki takım geometrisi ile bu çalışma kapsamında geliştirilen özgün iki matkap geometrisi kullanılmıştır. Matkaplar, 10mm çapında, iki ağızlı, helisel ve yekpare sementit karbür özelliklerindedir. İş parçası olarak, GGG50 küresel grafitli dökme demir malzeme seçilmiştir. Deney deseni için matkabın geometrik formu, kesme hızı ve ilerleme miktarı olmak üzere dörder seviyeli üç farklı kontrol faktörü ile bir Taguchi Deney Tasarımı oluşturulmuştur. Deney sonuçları değerlendirildiğinde, bütün takımlarda radyal ağız aşınması ve dış köşe aşınması gözlemlenirken, ilerlemenin artmasıyla genellikle radyal ağız aşınmasının da arttığı görülmüştür.