Approach of Fakr al-Dîn al-Râzî to the Concept and Nature of The Nafs

Abstract

Râzî’s (d. 606/1209) aproach regarding concept and nature of the nafs expecially can accepted as a synthesis and syncretize of Islamic philosophers and theologians. In this sense he defends teory of ‘‘Intangible of the essence’’ with regard to existence and creation of the nafs, the relationship between the nafs and the body and immortality of the nafs. Likewise according to Râzî, when a person says ‘‘I’’, corresponds to his nafs, he accepted the body and the nafs are two different essences. According to him, nature of the created beings before coming to self of them. Now then the nafs which exist in advance as a nature, has began a relation with the body consisting of physical essence and symptoms. As a result of this relationship the nafs has made its own means . In this article will be examined Râzî’s aproach about to concept and nature of the nafs, who has deal with in the framework of the general system of thought him.

Özet

Fahruddîn Râzî’nin (ö. 606/1209) nefs kavramı ve mahiyetine ilişkin yaklaşımı, özellikle İslam felsefecileri ve kelamcıların görüşlerinin bir sentezi ve uzlaştırması olarak görülebilir. Bu anlamda o, nefsin varlığı, yaratılışı, bedenle ilişkisi ve ölümsüzlüğü ile ilgili konularda ‘‘soyut cevher’’ teorisini savunmaktadır. Nitekim insan nefsini ‘‘ben’’ ile aynı gören Râzî, nefsin bedenden farklı bir cevher olduğunu da kabul etmektedir. Ona göre yaratılmış varlıkların mahiyeti zatından öncedir. Şu halde mahiyet olarak önceden mevcut olan nefs, cevher ve arazdan oluşan bedenle ilişki içerisine girmektedir. Bu ilişki sonucunda o, bedeni kendine vasıta kılmaktadır. Bu makalede Râzî’nin genel düşünce sistemi çerçevesinde ele aldığı nefs kavramı ve mahiyetine yönelik yaklaşımı irdelenecektir.

Keywords: Nefs, cismânîlik, nefs-beden İlişkisi, nefsin ölümsüzlüğü, soyut cevher oluşu, tenasüh