Journals / Dinbilimleri Akademik Araştırma Dergisi / 2018 / Cilt: 18 - Sayı: 3
ALI B. UTHMĀN AL-ŪSHĪ AND HIS WORK MUSNAD AL-ANAS
- Pages
- 31–73
- DOI
- —
Abstract
Ali b. Uthmān al-Ūshī, famous for his famed work Badʾ al-Amālī,is one of the important scholars of 6. century by Hijri calender. In addition to Kalam and Islamıc Law, he also wrote works in Hadith. His most important work in Hadith isNiṣāb al-Akhbār known nowadays. His another work, unknown and unpublished is Musnadal-Anas. It is a source of Niṣāb al-Akhbār.It contains Enes b. Malik’s narrates by the prophet. Musnadal-Anas, is actually known as Nushatu Sem’an which is in circulation in the 3rd century Hijri. This Nuskha (book of Sem’ân) is regarded as a fabricated Nuskha (narrates). In his work (Musnad al-Anas) al-Ūshī takes his narrate rights from his teacher and narrate the hadith by dividing them into chapters, he collects them in this work. This work in manuscript form which being in the Süleymaniye Library. İn this article is focused on various aspects such as belonging of al-Ūshī, the determination of the hadiths which are not included in the loss or writing in Niṣāb al-Akhbārand the number of Hadiths, evaluation of Works it is made.
Özet
Hicrî VI. asır âlimlerinden Bed’ü’l-Emâlî isimli eseriyle meşhur olan Ali b. Osman el-Ûşî (ö. 575/1179) kelam ve fıkıh ilimlerinin yanı sıra hadis ilminde de eser bırakmış döneminin önemli âlimlerinden birisidir. Ûşî’nin hadis ilmine dair günümüze ulaşan en önemli eseri Nisâbü’l-Ahbâr’ıdır. Onun hadise dair pek bilinmeyen ve şu ana kadar neşredilmeyen diğer bir eseri ise aynı zamanda Nisâbü’l-Ahbâr’ın kaynaklarından Enes b. Mâlik’in Hz. Peygamber’den rivâyetlerinin yer aldığı Müsnedü Enes isimli eseridir. Müsnedü Enes, aslında hicrî III. asırda tedavülde olan ve Nüshatü Sem’ân olarak bilinen eserdir. Sem’ân Nüshası, hadis âlimleri tarafından uydurma olarak nitelendirilen bir nüshadır. Ûşî, bu eserin rivâyet hakkını hocasından alarak ve eseri bölümlere ayırarak rivâyet etmiştir. Çalışmamızda Süleymaniye Kütüphanesi’nde yazma halinde bulunan bu eserin Ûşî’ye aidiyeti, Nisâbü’l-Ahbâr ile mukayesesi, eserin kayıp ya da yazmada yer verilmeyen hadislerinin tespiti, bölümleri, hadislerinin sayısı gibi çeşitli yönleri üzerinde durulmakta, eserin değerlendirilmesi yapılmaktadır.