A heterogeneous group of disorders: Spinocerebellar ataxias, their genetic bases and molecular diagnoses

Heterojen bir hastalık grubu: Spinoserebellar ataksiler, genetik yapıları ve moleküler tanıları

Abstract

Scientific background: Spinocerebellar ataxias (SCAs) are a clinically and genetically heterogeneous group of neurodegenerative disorders that are inherited in an autosomal dominant manner. Population studies in certain geographical areas throughout the world indicate that the prevalence of SCA is 31100 000. SCAs which are characterized by loss of balance and coordination, are progressive and late-onset disorders. Since the clinical symptoms of SCA subtypes significantly overlap, and since there is a high clinical variation even in each SCA subtype, the diagnosis of SCA patients, based on only clinical features, becomes difficult and complex. In this respect, the identification of the genetic etiology of SCAs is significant for understanding and classifying this group of disorders, and for definite diagnosis of patients. Today, molecular diagnosis of 12 autosomal dominant cerebellar ataxias with defined gene and mutations can be performed. The increase in the number of new ataxia genes suggests the guidance of well-defined clinical signs, neuropathological findings, family history, age of onset and population-specific SCA prevalence in molecular diagnosis. Conclusion: Although there has been no established therapy to prevent the progression of SCA yet, molecular analysis is required for the confirmation of clinical diagnosis, the rough prediction of clinical course and the family planning. Boğaziçi University experience reveals the importance of clinician-bench scientist cooperation and an intense dialogue for correct and definite SCA diagnosis.

Özet

Bilimsel zemin: Spinoserebellar ataksiler (SCA'lar) otozomal dominant geçiş gösteren, genetik ve klinik olarak heterojen yapıya sahip bir nörodejeneratif hastalık grubudur. Belli coğrafi bölgelerde yapılan toplum çalışmaları SCA alt-tiplerinin görülme sıklığının dünya genelinde 3/100 000 olduğunu gösterir. Temelde denge ve koordinasyon kaybı ile tanımlanan SCA'lar progresif, geç-başlangıçlı hastalıklardır. SCA alt-tiplerinin klinik bulguları büyük oranda örtüştüğü ve her bir SCA alt-tipi içerisinde bile klinik çeşitlilik gözlendiği için, sadece klinik özelliklere dayanarak SCA tanısı koymak güçtür. Bu bağlamda, SCA'ların genetik etyolojilerinin belirlenmesi, bu hastalık grubunun tanımlanması ve sınıflandırılması, hastalara kesin tanı konulabilmesi için önem kazanır. Günümüzde geni ve mutasyonu tanımlanmış olan 12 otozomal dominant serebellar ataksinin moleküler tanısı yapılabilmektedir. Yukarıdaki sayıya gün geçtikçe yeni ataksi genlerinin eklenmesi molekülar tanı için,klinik özelliklerin,nöropatolojik bulguların,aile öyküsünün,hastalık başlangıç yaşının ve toplumlara özgü SCA dağılımının önemine işaret eder. Yorum: SCA'ların seyrini durduracak tedavi yöntemleri henüz geliştirilememiş olsa da, moleküler analiz klinik tanının doğrulanması,klinik sürenin kabaca tahmin edilmesi,aile planlamanın yapılabilmesi için gereklidir.Boğaziçi Üniversitesi'ndeki deneyimimiz,klinisyen-biyolog işbirliğinin doğru ve kesin SCA tanısı koymadaki önemini göstermektedir.