Internal Stigmatization and Mental Health in Patients with Stroke

Abstract

Objective: Patients with neurological disorders may experience emotional, cognitive and physical impairments.The previous survey studies showed stigmatization in stroke patients but unique to our study we have evaluated stigma in our stroke patient population according to their physical functional impairments. Materials and Methods: This prospective cross sectional study was performed in the Outpatient Stroke Clinics of University of Health Sciences Turkey, Antalya Training and Research Hospital between 1 April 2020 and 1 September 2020. The patients were included if the patient experienced a stroke at least one year prior and a modified Rankin score (mRS) of 0 or 1. We applied the stigmatization scale and the general health questionnaire (GHQ) to our study population. Results: A total of 89 (70 males, 19 females) patients were included. The mean age was 58+/-9.45. Except the stigma resistance subscale (p=0.721), there was a statistically significant difference between the alienation (p=0.01), the stereotype endorsement (p=0.02), the discrimination experience (p=0.01), and the social withdrawal (p=0.04), in mRS1 patients. In the group of mRS score of 1, the alienation (with diabetes mellitus (DM) 13.0±3.6, without DM 10.4±3,.4, p=0.03) and the overall stigmatization (with DM 70.9±15.7,without DM 60.6±13.8, p=0.04) score was statistically significant in the diabetic population. There was a statistically significant correlation between GHQ and internalized stigma mean overall of score internalized stigma (r=0.435 p=0.01). Conclusion: The strategies for correcting internalized stigma may be effective to improve the quality of life and negative health perception in stroke patients.

Özet

Amaç: Nörolojik hastalığa sahip hastalarda emosyonel, bilişsel ve fiziksel yetersizlik meydana gelir. Daha önceden inmeli hastalarda stigmatizasyon değerlendirilmiş olmakla beraber bizim çalışmamıza özgü olarak hastaların fiziksel durumlarına göre bir değerlendirme yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: 1 Nisan-1 Eylül 2020 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Antalya Eğitim Araştırma Hastanesi İnme Polikliniği’ne başvuran hastalar çalışmaya prospektif olarak alınmıştır. En az 1 yıl önce inme geçirmiş olan modifiye Rankin skoru (mRS) 0 veya 1 olan hastalar çalışmaya dahil edildi. Genel sağlık anketi (GSA) ve stigmatizasyon testi hastalara verildi. Bulgular: Toplam 89 hasta çalışmaya alındı (70 erkek, 19 kadın). Ortalama yaş 58+/-9.45 yıldı. Stigma direnç alt skalası hariç (p=0,721); yabancılaşma (p=0,01), stereotip onay (p=0,02), ayrımcılık tecrübesi (p=0,01) ve sosyal çekilme (p=0,04) mRS 1 olan grupta anlamlı olarak daha yüksekti. mRS 1 olan hastalarda yabancılaşma skoru [diabetes mellitus (DM) olanlarda 13,0±3,6, DM olmayanlarda 10,4±3,4, p=0,03] ve toplam stigmatizasyon skoru (DM olanlarda 70,9±15,7, DM olmayanlarda 60,6±13,8, p=0,04) DM olan hastalarda anlamlı olarak daha yüksekti. GSA ile internal stigmatizasyon ve toplam stigmatizasyon skorları arasındaki ilişki de istatistiksel olarak anlamlıydı (r=0,435, p=0,01). Sonuç: İnme hastalarında internal stigmatizasyonun iyileştirilmesi yaşam kalitesini artırır ve olumsuz hastalık algısını önler.