The comparison of central internal jugular and supraclavicular subclavian venous catheterization in emergency department

Acil serviste santral internal juguler ve supraklavikular subklavian venöz kateterizasyon girişimlerinin karşılaştırılması

İbrahim TÜRKÇÜER, Y. Kemal ÖZEN, Sedat YANTURALI, Hakan TOPAÇOĞLU, Nurdan ERGÜN, Özgür KARCIOĞLU

Abstract

Objectives: To compare the complications, process duration and the challanges of central internal jugular (IJ) and supraclavicular (SC) subclavian venous accesses in the emergency department. Materials and Methods: All emergency residents underwent a theoretical and practical training, before this prospective, randomized, controlled trial. Randomization were performed via sealed opaque envelopes. The number of punctures, the difficulty of the procedure via Likert scale and the necessity of an attending physician for the procedure were recorded to the study form. Vital signs of the study patients, Glasgow Coma Scale Score and findings on the chest X-ray were also recorded at the end of the procedure. Patients were followed-up at the first and 15th days of the procedure for possible pathologies in ECG and chest X-ray, development of a local hematoma and/or infection, systemic infection and for other possible findings related to the catheterization. Results: A total of 85 patients were included into the present study in an 18 month period. The most commonly noted indications for central venous catheterization were central venous pressure monitoring (n=81; 95.3%), total parenteral nutrition (n=38; 44.7%) and both (n=37; 43.5%). The rate of ‘failed first attempt’ (IJ; n=4; 9.1% vs SC; n=6; 14.6%) were similar between two groups (p=0.431). The complication rates between two groups were similar just after the procedure, on the first day and 15th days after the procedure despite the lack of a statistical procedure. The level of difficulty of the procedures was similar in both groups (p=0.128). Conclusion: After a brief constructed training period, either IJ or SC central venous access should be prefered as an inherent part of the management of the critically ill patients in emergency department, unless a specific contraindication exists.

Özet

G i r i ş:Acil tıbbi bakım koşullarında uygulanan santral internal jugular (İJ) ve supraklavikular (SK) subklavian ven yoluyla santral damar yolu (SDY) girişimi yöntemlerinin, acil serviste (AS) uygulama zorlukları, süre ve komplikasyonlar yönünden karşılaştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: İleriye dönük, randomize, kontrollü olarak düzenlenen çalışma başlatılmadan önce acil tıp asistanlarına (ATA) teorik ve uygulamalı eğitim verildi. Veri toplama formları opak zarşar içine yerleştirilerek randomizasyon sağlandı. İşlem boyunca yapılan ponksiyon sayısı, Acil Tıp Uzmanı (ATU) müdahalesinin gerekip gerekmediği, işlemin zorluk derecesi (5’li Likert ölçeği kullanılarak) belirtildi. İşlem bitiminde akciğerlerin oskültasyonu, Glasgow Koma Skalası Skoru ve yaşamsal bulgular kaydedildi. Hastalar işlemden hemen sonra, takip eden 1.ve 15. günlerde olası elektrokardiyografi bulguları akciğer grafisindeki patolojiler, kateterin giriş yerinde lokal hematom ve/veya enfeksiyon, sistemik enfeksiyon ve kataterizasyon ile ilişkili olabilecek diğer bulgular açısından izlendi. Bulgular: Çalışmanın tamamlandığı 18 aylık periyotta, çalışmaya toplam 85 hasta dahil edildi. SDY uygulanmasının en sık nedenleri santral venöz basınç ölçümü (n=81; %95.3), total parent eral nutrisyon solüsyonu infüzyonu (n=38; %44.7) ve her ikisi birlikte (n=37; %43.5) idi. İJ ve SK gruplarının ilk seç ilen girişim yolunda baş arısızlık sonucu altern atif SK veya İJ yaklaşıma geçilmesi oranları karşılaştırıldığında aralarında fark yoktu (sırasıyla n=4; %9.1 ve n=6; %14.6) (p=0.431).İşlem sonrası, işlemden 1. ve 15. gün sonra her iki grup arasında komplikasyonlar istatistiksel analiz yapılmasada gözlemsel olarak fark yoktu. İşlemin zorluk derecesi her iki grupta benz e rdi (p=0.128). S o n u ç: Acil serviste kritik hastalarda SDY uygulaması için göreli-mutlak kontrendikasyonların yokluğunda belirli düzeyde eğitim sonrasında İJ veya SK yaklaşımdan herhangi biri tercih edilebilir.