YÜKSEK RİSKLİ HASTALAR İÇİN PREOPERATİF YOĞUN BAKIM YATAĞI AYRILMASININ POSTOPERATİF YERİNDELİĞİNİN İNCELENMESİ: RETROSPEKTİF ÇALIŞMA

POSTOPERATIVE APPROPRIATENESS OF ASSIGNING AN INTENSIVE CARE BED PREOPERATIVELY FOR HIGH-RISK PATIENTS: A RETROSPECTIVE STUDY

Mustafa Kemal BAYAR, İsmail DEMİREL, Ayşe Belin ÖZER, Ömer LÜTFİ ERHAN, Özgür DÜZGÖL

Abstract

Introduction: To retrospectively evaluate the correlation between predicted preoperativeintensive care unit need and postoperative ICU bed need. Materials and Method: Adult patients who underwent surgical intervention (except for cardiovascular and intracranial surgeries) between January 2010 and January 2012, and were predicted to need intensive care unit during preoperative evaluation, were included in the study.Patients were divided into those who required intensive care unit support (Group I) and thosewho did not require intensive care unit support (Group II) in the postoperative period.Demographic data, properties of anesthesia, surgery and mortality were recorded. Results: Data of 372 patients were reviewed. Of these patients, 195 were in Group I and177 were in Group II. The number of drugs used, severity of the accompanying disease, operation duration, complexity, emergency status and re-operation, transfusion need, negative eventsoccurring in the perioperative period and mortality were all higher in Group I, while age andregional anesthesia application were higher in Group II. Respiratory and neurological problems,renal disease and active infection rates were also higher in Group I. Conclusion: Several variables can be utilized in determining the need for postoperativeintensive care unit bed. They include: severity of accompanying disease, respiratory and neurological status, renal disease, active infection, number of medications, emergency vs. elective status, complexity and duration of operation, re-operation, need for transfusion and perioperativenegative experiences

Özet

Giriş: Postoperatif yoğun bakım ihtiyacının preoperative öngörüsü ile postoperative gereksinimi arasındaki ilişkinin retrospektif olarak değerlendirilmesidir.Gereç ve Yöntem: Çalışmaya Ocak 2010 ve Ocak 2012 yılları arasında kardiyovasküler ve intrakranial cerrahi dışında cerrahi müdahale geçiren, preoperatif değerlendirmede yoğun bakım ihtiyacı olabileceği öngörülen yetişkin hastalar alındı. Hastalar postoperatif dönemde yoğun bakımihtiyacı olup (Grup I) olmamasına (Grup II) göre iki gruba ayrıldı. Demografik veriler, anestezi vecerrahinin özellikleri ve mortalite kaydedildi. Bulgular: Üç yüz yetmiş iki hastanın verilerine ulaşıldı. Bunların 195'i Grup I ve 177'i Grup IIidi. Grup I'de kullanılan ilaç sayısı, eşlik eden hastalığın şiddeti, operasyonun süresi, kompleksliği,acil ve reoperasyon olması, transfüzyon ihtiyacı, peroperatif dönemde yaşanan olumsuzluklar vemortalite daha yüksek iken Grup II'de yaş ve rejyonal anestezi uygulamaları daha fazla bulundu.Solunumsal, nörolojik, renal hastalık ve aktif enfeksiyonu oranı Grup I'de daha fazlaydı. Sonuç: Eşlik eden hastalığın şiddeti, solunumsal, nörolojik, renal hastalık ve aktif enfeksiyon,ilaç sayısı, operasyonun süresi, komplekliği, acil ve reoperasyon olması, transfüzyon ihtiyacı, peroperatif dönemde yaşanan olumsuzluklar postoperatif yoğun bakım ihtiyacını tespit etmede kullanılabilir