A study on initial outcome of selective non-operative management in penetrating abdominal injury in a tertiary care hospital n Bangladesh

Bangladeş’teki üçüncü basamak bakım hastanesinde penetran karın yaralanmasında seçici non-operatif yönetimin ilk çıkışı üzerine bir çalışma

Abstract

Objective: The aim of this study was to assess the initial outcome of non-operative, conservative management in selective penetrating abdominalinjury in a tertiary care hospital.Material and Methods: This was a cross sectional study done on purposively selected 36 patients with penetrating abdominal injuries of all ages admitted within 6 hours of the incident. All patients confirmed peritoneal breach and standard algorithm of management was followed. Closed monitoring was ensured with repeated investigations at regular intervals. Outcome parameters included surgical site infection (SSI), fever, hypothermia, wounddehiscence, fecal fistula, length of stay, pulmonary complication and death.Results: A total of 36 patients with a mean age of 30 years (SD= 6.7), consisting all males, mostly (58%) from rural areas and 73% from low socioeconomiccondition. Site of injury was noted in the epigastrium (42%) and right iliac region (22%). Among them, 33 (92%) patients were successfully managed withnon-operative management and 3 (8%) patients needed laparotomy. Routine imaging and clinical observation could detect hollow viscus injury within36 hours in 3 patients. Hospital stay was significantly lower (< 7 days) in conservative management.Conclusion: Clinical examination alone and/or together with different diagnostic methods could reduce the number of negative laparotomies andassociated morbidities. Single surgeon must closely monitor a patient of penetrating abdominal injury and take vital decisions from the time of admission until discharge.

Özet

Giriş ve Amaç: Bu çalışmanın amacı, bir üçüncü basamak bakım hastanesinde seçici penetran abdominal yaralanmalarda non-operatif, konservatif yönetimin ilk sonuçlarını değerlendirmekti. Gereç ve Yöntem: Olay olduktan sonra ilk 6 saat içinde hastanemize başvuran 36 penetran abdominal yaralanması olan her yaştan amaca uygun seçilmiş 36 hasta üzerinde yürütülen enine kesit bir incelemeydi. Bütün hastalarda peritoneal yarık vardı ve standart yönetim algoritması uygulandı. Düzenli aralıklarla tekrarlanan incelemeler ile hastalar yakın takibe alındı. Sonuç parametrelerine, ameliyat yeri enfeksiyonu, ateş, hipotermi, yaranın açılması, fekal fistül, kalış süresi, pulmoner komplikasyon ve ölüm dahildi. Bulgular: Hepsini erkeklerin oluşturduğu ve ortalama yaşın 30 olduğu (SS= 6,7) 36 hastanın birçoğu (%58’i) kırsal kesimden gelmekteydi ve %73’ünün sosyoekonomik durumu düşüktü. Yara bölgesini %42 ile epigastriyum ve %22 ile sağ iliyak bölge oluşturmaktaydı. Otuz altı hastanın 33 (%92)’ü non-operatif yönetim ile tedavi edildi ve geri kalan üç (%8) hastada ise laparotomi uygulandı. Otuz altı saat içinde üç hastada rutin görüntüleme ve klinik gözlem içi boş iç organ yaralanmalarını tespit edebildi. Hastanede kalış süresi, konservatif yönetimde daha düşük bulundu (< 7 gün). Sonuç: Tek başına ve/veya farklı tanı araçlarının birlikte kullanımı ile klinik inceleme negatif laparotomi sayısını ve ilişkili morbiditeleri azaltabilir. Tek bir cerrah penetran abdominal yaralanması olan bir hastayı takip etmeli ve hastaneye başvuru esnasından taburcu olana kadar olan sürede önemli kararları vermelidir.