The First Attempt at Women Ruling in the East: the Princess of Antioch

Abstract

The first princeps of Antioch, which was surrounded by the Criusaders and taken from the Seljuq Empire was Bohemond I, the son of Norman Robert Guisard, who was the ruler of Sicily. Since Bohemond I went to Italy, the control was taken by regents and in 1126, Bohemond II, who was the owner of the throne came from Italy and took the control of his lands. Alice got married to Bohemond II in 1126 and came to the city as the princess of Antioch. Young Bohemond died four years later, in 1130. Antioch, even the Latin East experienced a first with Bohemond’s death. Alice started a rebellion to gain the throne and as a “woman,” her attempt was a first in the history of Latin East. *Doktora Öğrencisi, Çankırı Karatekin Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, [email protected]. Following her failure, Alice was exiled. While in exile, in the lands of Latakia and Cebele, she reattempted to grab the power twice. Also failing in these attempts, Alice renounced her wish to ascend the throne after her 9- year-old daughter was married off with a conspiracy, did not ever play a political role again, retreated to her lands in Latakia and lived there until the end of her life. Alice had entered the struggle for power three times in total and all have failed. As a result of her struggles, Alice has gotten an unjust evil reputation. The only reference in most specific information about Alice is the churchman Willermus. At Willermus source, many times Alice sought to power in a malicious, ambitious and capricious women, writing about the princess has been the starting point of centuries of negative judgement. In most of today’s modern works based on Willermus, the unfair point of view is evident. In this context, our study aims to evaluate Alice’s power struggle and actions and to objectively reflect in process.

Özet

Haçlılar tarafından kuĢatılıp, Selçuklu idaresinden alınan Antakya’nın ilk prinkepsi Sicilya Hakimi Norman Robert Guisgard’ın oğlu I. Bohemond oldu. I. Bohemond Ġtalya’ya gittiğinden prinkepslik nâibler tarafından idare edilmekteydi ve 1126 yılında tahtın sahibi II. Bohemond Ġtalya’dan gelerek, topraklarının baĢına geçti. Alice 1126 yılında II. Bohemond ile evlenerek Antakya prensesi sıfatıyla Ģehre geldi. Genç Bohemond, dört yıl sonra, 1130 yılında öldü. Bohemond’un ölümü ile birlikte Antakya hatta Latin Doğu bir ilki yaĢadı. Alice tahtı ele geçirmek için isyan baĢlattı ve bir “kadın” olarak Alice’in teĢebbüsü Latin Doğu tarihinde ilkti. BaĢarısız olan Alice, sürgüne gönderildi. Sürgünde bulunduğu Lazkiye ve Cebele topraklarında iki kez daha iktidarı ele geçirme giriĢiminde bulundu. Bu giriĢimlerinde de baĢarısız olan Alice, bir komplo ile dokuz yaĢındaki kızının evlendirilmesi sonucu, taht emellerinden vazgeçerek, bir daha politik rol almadan Lazkiye’deki topraklarına çekildi ve hayatının sonuna kadar burada yaĢadı. Alice toplamda üç kez iktidar mücadelesine giriĢmiĢ ve hepsi de baĢarısızlıkla sonuçlanmıĢtır. GiriĢtiği mücadeleler sonucunda Alice haksız bir kötü Ģöhrete sahip olmuĢtur. Alice ile ilgili çoğu özel bilgide tek referans bir din adamı olan Willermus’tur. Willermus kaynağında pek çok defa Alice’in iktidar mücadelesine giriĢtiği için kötü niyetli, hırslı, kaprisli bir kadın olduğunu yazarak, Prenses hakkında yüzyıllarca süregelen olumsuz yargının çıkıĢ noktası olmuĢtur. Willermus temelli günümüz modern çalıĢmalarının çoğunda, Alice’e karĢı haksız bakıĢ açısı kendini belirgin Ģekilde göstermektedir. Bu bağlamda çalıĢmamız, Alice’in giriĢtiği iktidar mücadelesini ve eylemlerini değerlendirmek, bu süreci objektif bir Ģekilde yansıtabilmek amacı taĢımaktadır.