Accuracy and Delay of Using Ultrasound in Testicular Torsion

Abstract

Objective: Testicular torsion is an emergency which can result in testicular loss. Ultrasounds are controversial due to the delay in time to theatre.Our study aimed to quantify the delays in time to theatre as well as review the correlation between ultrasound and operative findings across theliterature. We also review the practice of orchidopexy when testicular torsion was not found.Materials and Methods: Two years of scrotal explorations were retrospectively reviewed based on electronic medical records. Differences in thetime to theatre were calculated using a two-sample t-test. A review of studies analyzing the accuracy of ultrasound in torsion was conducted.Results: Of the 41 patients included, 10 patients (24.3%) had testicular torsion. Seventeen patients (41%) had an ultrasound prior to surgery whichresulted in a mean delay of 3 hours and 30 minutes. Our data showed a sensitivity of 100% and specificity of 92%. A combination of our data withthe literature gives a sensitivity of 91.9% (n=124/135) and specificity of 98.9% (n=848/870). In those without torsion, 5 (16%) patients had noorchidopexy performed, 13 (42%) had unilateral orchidopexy and 13 (42%) had bilateral orchidopexy performed.Conclusion: Ultrasound causes significant delays in scrotal exploration which increases the risk of testicular loss. However, despite criticism of itsaccuracy, ultrasound appears to be highly accurate in the literature and has its use if there is clinical uncertainty. Long-term data is lacking onperforming orchidopexy if torsion is not present and clinical practice continues to vary in this area.

Özet

Amaç: Testis torsiyonu, testis kaybıyla sonuçlanabilecek acil bir durumdur. Operasyon zamanındaki gecikmeden dolayı ultrason kullanımı tartışmalıdır. Çalışmamızda, operasyon zamanında yaşanan gecikmeleri ölçmekle birlikte, literatürdeki ultrason ve operatif bulgular arasındaki ilişkinin gözden geçirilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca, testis torsiyonu bulunmadığında orşiopeksi uygulaması gözden geçirilmiştir. Gereç ve Yöntem: İki yıllık skrotal eksplorasyonlar, elektronik tıbbi kayıtlar baz alınarak retrospektif olarak incelendi. Operasyon zamanındaki farklılıklar, iki örneklem t-testi kullanılarak hesaplandı. Torsiyonda ultrasonun doğruluğunu analiz eden çalışmaların incelemesi yapıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 41 hastanın 10’unda (%24,3) testis torsiyonu mevcuttu. On yedi (%41) hastaya ameliyat öncesi ultrason yapıldı, bu da ortalama 3 saat 30 dk gecikmeyle sonuçlandı. Verilerimiz %100 duyarlılık ve %92 özgüllük göstermiştir. Literatür ile verilerimizin kombinasyonu %91,9 (n=124/135) duyarlılık ve %98,9 (n=848/870) özgüllük göstermektedir. Torsiyon olmayan hastaların 5’ine (%16) orşiopeksi uygulanmaz iken, 13’üne (%42) tek taraflı orşiopeksi ve diğer 13’üne (%42) bilateral orşiopeksi uygulanmıştır. Sonuç: Ultrason skrotal explorasyonda önemli gecikmeye neden olarak testis kaybı riskini arttırır. Bununla birlikte, doğruluğu eleştirilmesine rağmen ultrason, literatürde oldukça doğru gibi görünmektedir ve klinik belirsizlik varsa kullanılmaktadır. Torsiyon mevcut değilse orşiopeksi yapılmasına dair uzun dönem veriler eksiktir ve klinik uygulama bu alanda değişmeye devam edecektir.