(The Representation of Food and Table in Fatih Akın Films

Abstract

Eating behavior, which is one of the most necessities for human survival, is beyond being a physiological phenomenon by differentiating during food production, presentation, and consumption. Throughout history, the development of the dining table has been a concrete reflection of social progress. To establish a relationship between dining and dining table and concepts such as gender, socialization and communication, class, religion, national identity, pleasure, demonstration; it serves an important function to make sense of its social aspect. Food displays are one of the basic representation objects of cinema, as the audience can easily understand and analyze them. This study examines the films of the director Fatih Akın, which have made progress in the last 20 years, have an international success We analyzed the scenes with food and dinning table themes under Roland Barthes’ semiotic analysis method. In the study, considering that the place of food in the cinema is increasing day by day and a new genre called Food Cinema has emerged, we have made various suggestions to increase the studies of cinema and food. Today, when gastronomy is associated with art, it has been suggested to make new studies by establishing a connection with many visual, auditory and applied arts. In this way, attention will be drawn to the sociological, anthropological and psychological aspects of food. In addition, the artistic side of gastronomy will be revealed.

Özet

İnsanın yaşamını devam ettirebilmesi için ihtiyaç duyduğu en temel gereksinimlerden biri olan yemek yeme, üretim, sunum ve tüketim sırasında farklılaşarak fizyolojik bir olgu olmanın ötesine geçmektedir. Yemek ve sofra ile toplumsal cinsiyet; sosyalleşme ve iletişim, sınıf, din, ulusal kimlik, haz, gösteri gibi kavramlar arasında ilişki kurmak, onun toplumsal yönünü anlamlandırmak için elverişli görünmektedir. Yemek göstergeleri, sinemanın temel temsil nesnelerinden bir tanesidir. Bu çalışmada, uluslararası platformda başarı gösteren ve kültürlerarası bir kimliğe sahip olan yönetmen Fatih Akın’ın filmleri incelenmiştir. Yemek ve sofra temalarının yer aldığı sahneler, Roland Barthes’ın göstergebilimsel inceleme yöntemi benimsenerek analiz edilmiştir. Sinemada yemeğin yerinin her geçen gün arttığı ve Yemek Sineması adında yeni bir türün açığa çıktığı düşünüldüğünde, kısıtlı sayılabilecek sinema ve yemek çalışmalarının arttırılması konusunda çeşitli önerilerde bulunulmuştur. Gastronominin sanatla ilişkilendirildiği günümüzde pek çok görsel, işitsel ve uygulamalı sanat ile bağ kurularak yeni çalışmalar yapılması önerilmiştir. Bu sayede yemeğin sosyolojik, antropolojik ve psikolojik yönlerine dikkat çekilebilecektir. Ayrıca gastronominin sanatsal yönü de ortaya konmuş olacaktır.